ดลง“กระดูกแตก! นี่แกฝึกฝ่ามือประทับด้วยเหรอ”“โทษที ฉันเรียนแค่เพลงหมัดตระกูลหลิวเท่านั้น”ฉินเฉายักไหล่แล้วพูดออกมา“ผู้จัดการจ้าว นี่หมายความว่ายังไง!”มุมปากของหงจิ่วเริ่มบิดเบี้ยว “ฉันเป็นคนมีเหตุผล เธอคิดจะลงมือกับพวกเราหรือไง!”“ลงมือแล้วยังไง”จ้าวจิงจิงในที่สุดก็เข้าใจ อย่างแย่ที่สุดก็ไปเปิดสำนักที่อื่น จะได้ไม่ต้องทนฟังเสียงนกเสียงกา“ในเมื่อพวกนายต้องการกลืนกินเรา พวกเราก็ขอใช้กฎประลองสำนัก!”“ดี!”ตาของหงจิ่วส่งประกายดุดันออกมา “ผู้จัดการจ้าว แล้วอย่ามาโทษว่าฉัน หงจิ่วไม่เกรงใจ! พี่น้องทั้งหลาย เคลียร์พื้นที่!”เขาพูดออกมา อาจารย์คนอื่นๆ ในห้องก็เริ่มลงมือเลื่อนโต๊ะเก้าอี้อย่างรวดเร็ว สร้างเป็นพื้นที่ว่างขนาดใหญ่บนชั้นสองแห่งนี้รอบๆ เต็มไปด้วยโต๊ะเก้าอี้“ผู้จัดการจ้าว เชิญเข้าลานประลอง!”หงจิ่วพูดจบ พื้นที่รอบๆ ก็ถูกล้อม“ดี เข้ามา”จ้าวจิงจิงกำลังจะยืนขึ้น แต่ก็ถูกฉินเฉากดไว้“ศิษย์พี่ วันนี้คุณไม่สบาย กับกุ้งฝอยพวกนี้ ให้ผมจัดการเอง”“ไม่!”จ้าวจิงจิงส่ายหัว แล้วพูดว่า “ศิษย์น้อง ฉันรู้ว่านายหวังดี แต่ฉันไม่อยากเอาแต่พึ่งนาย ฉันจ้าวจิงจิงมีศักดิ์ศรีของผู้สืบทอดเพลงหมัดตระกูลหลิวค˺าคออยู่ ให้ฉันจัดการมันด้วยตัวเอง เพื่อแสดงให้เห็นว่าเพลงหมัดตระกูลหลิวนั้นยอดเยี่ยมแค่ไหน”ฉินเฉารู้สึกว่าในตอนนี้ จ้าวจิงจิงมีจิตวิญญาณของเจ้าสำนัก“ดี ผมจะปล่อยให้ศิษย์พี่ลงมือ”ฉินเฉาคิด ยังไงศิษย์พี่ก็มีพลั