“ที่เราสอนก็คือศิลปะป้องกันตัวเกาหลีใต้ขนานแท้!”ชายที่เป็นผู้นำที่พันแขนด้วยผ้าขาว “ผมชื่อว่าหลี่เฉิงจี๋ เป็นโค้ชให้กับสำนักนี้ ผมมีใบรับรองจากสถาบันในเกาหลีใต้ เป็นเทควันโดสายดำขั้นที่เจ็ด มีผมเป็นผู้ฝึกสอนลูกของคุณ ผมจะทำให้เขาเป็นเด็กที่แข็งแรงและสุขภาพดีอย่างแน่นอน!”คำพูดของหลี่เฉิงจี๋พูด ทำให้ผู้เป็นแม่ตื่นเต้นเธอผลักลูกชายของเธอแล้วพูดว่า“เสี่ยวหวู่ แม่ว่าลูกเรียนกับลุงคนนี้ดีกว่า ไม่ใช่ว่าลูกดูเทควันโดอะไรนั่นในทีวีบ่อยๆ หรอกเหรอ มันร้ายกาจมาก”“ไม่เอา!”เสี่ยวหวู่หมุนหัวแล้วชี้ไปที่ตำหนักยุทธ์แล้วพูดว่า “ผมจะเรียนที่นี่!”บนป้ายของตำหนักยุทธ์ห้อยป้าย ‘เพลงยุทธ์ที่แท้จริง’ ไว้“นี่!”หลี่เฉิงจี๋พาลูกศิษย์ของตนหลายคนยืนขึ้น “ตอนนี้จีนนอกจากร้องเพลงสรรเสริญพวกเราแล้ว ไอ้ที่เรียกว่าเพลงยุทธ์อะไรนั่น เป็นแค่คำที่ไว้ใช้หลอกคนเท่านั้นแหละ”ตัวแม่ก็กังวลในจุดนี้ กลัวว่าลูกชายของตนจะไม่ได้เรียนวิชาที่แท้จริง ดังนั้นก็ปฏิเสธเสี่ยวหวู่“ไม่ทราบว่าน้องชายคนนี้ชื่ออะไร?”ในตอนนี้ฉินเฉาได้เดินเข้ามาถาม“ผมชื่อหลิวเหรินหวู่!”ชื่อของเด็กชายทำให้คนของตำหนักยุทธ์สะดุ้งโหยง (หลิวเหรินหวู่= จอมยุทธ์หลิว)ฉินเฉาก็ตาเป็นประกาย พูดออกมาว่า “ดี ด้วยชื่อนี้ ฉันลดค่าเรียนให้ 50% เลย”“จริงเหรอครับ?”เด็กชายมีความสุขอย่างมาก ดึงมือแม่แล้วพูดว่า “แม่ ดูสิ พวกเขาลดค่าเรียนให้ด้วย! ผมช่วยรักษาเงินในกระเป๋าแม่ได้ตั้
