ลลวงตาของพวกเขาทำลายง่ายจริงๆ นั่นแหละ”ฉินเฉาคิดในใจ ถ้าทำลายยาก เขาคงจะไปช่วยเฉินชิงไม่ทัน“ง๊อไบ๊ของเรามีค่ายกลลวงตาด้วยกันสองชุด”หยวนเมิ่งตอบ “ตรงนี้เป็นเพียงค่ายกลวงกตลวงตาส่วนหน้า มีเพียงคนของสำนักเราเท่านั้นถึงจะผ่านมันไปได้”หลังจากพูดจบ หยวนเมิ่งก็พาฉินเฉาเดินไปตรงหน้าต้นไม้สองต้นที่ล้มตายจนแห้งหยวนเมิ่งประสานมือเข้าด้วยกัน ในมือเธอเปล่งแสงกลีบดอกบัวสีแดงออกมาเธอสะบัดมือหลายครั้ง กลีบดอกบัวพวกนี้ก็ตกใส่เครื่องหมายจากนั้น ก็ตกใส่ต้นไม้ตายสองต้นนี้อย่างรวดเร็ว ต้นไม้ตายทั้งสองก็เปล่งแสงสีทองออกมากิ่งไม้ที่มีอยู่หายไป ที่ปรากฏต่อหน้าฉินเฉาตอนนี้คือท้องฟ้าที่แยกออกเป็นสองฝั่ง เหนือขึ้นไปมีเส้นแสงสีทองลากเป็นเส้นยาว“พี่ใหญ่ฉิน ขอต้อนรับสู่สำนักง๊อไบ๊ของเรา หุบเขาเฝินม๋อ”หยวนเมิ่งพูดจบก็พาฉินเฉาเดินเข้าไปในรอยแยกนั้นโลกใหม่พลันมีสีสัน ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินเฉาตรงหน้าของเขาคือหุบเขากว้าง ทั้งสองคนตอนนี้ยืนอยู่บนยอดเขาสูง มองภาพจากมุมสูงหุบเขานี้คล้ายกับวังแต่ในตอนนี้เอง เสียงของผู้หญิงก็ดังมา“ใครบุกรุกหุบเขาเฝินม๋อของข้า!”
