“พี่ใหญ่ฉิน… หยวนเมิ่งกลัว กลัวว่าวันหนึ่งท่านจะเปลี่ยนไปเป็นปีศาจร้ายเต็มตัว”บนถนน ขณะที่เดินก็คุยกันไปหยวนเมิ่งอดไม่ได้พูดความกังวลของตนออกมา“เธอวางใจเถอะ ฉันไม่เป็นแบบนั้นแน่นอน” ฉินเฉาหยิกแก้มน่ารักๆ ของหยวนเมิ่ง “มีศิษย์น้องน่ารักขนาดนี้แล้ว ทำไมฉันต้องกลายเป็นปีศาจร้ายแบบนั้นด้วย?”“พะ พี่ใหญ่ฉิน… ผู้อื่นพูดกับท่านจริงจังนะ”หยวนเมิ่งหน้าขึ้นสี“ฉันก็พูดจริงจังเหมือนกัน!” ฉินเฉาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ฉันคนนี้ไม่มีความสามารถอื่นใด ที่มีที่สุดคือเป็นคนดีนี่แหละ!”“…..”หยวนเมิ่งเงียบอยู่นานไม่พูดอะไรทั้งสองคนอย่างรวดเร็วก็เดินออกจากเมืองนั้นมา เดินทั้งวันทั้งคืนก็มาถึงเมืองถัดไปเมื่อพวกเขาเข้าเมืองมา ก็ได้ถูกกลุ่มคนจำนวนมากดึงดูดความสนใจ“พี่ใหญ่ฉิน คนจำนวนมากพวกนั้นไปรวมตัวที่นั่นทำอะไร?”หยวนเมิ่งที่มองดูถามขึ้น“อาจจะกำลังขายอะไรบางอย่างอยู่ ไปกันเถอะ พอเห็นก็รู้เองแหละ”ฉินเฉาจูงมือเล็กๆ ของหยวนเมิ่งแหวกฝูงคนเข้าไป“พี่ใหญ่ฉิน!” หยวนเมิ่งรีบร้องออกมา “ท่านอาจารย์เตือนข้าว่าไม่อนุญาตให้เข้าไปร่วมชมเรื่องสนุก!”“นี่ไม่ใช่การดูเรื่องสนุก นี่คือจีนมุง”ฉินเฉาหาเหตุผลขึ้นมาพูด จากนั้นก็เรียกลมปราณออกมาปกป้องร่าง ดันไปข้างหน้า ผู้คนอยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนถูกผลัก ทันใดนั้นก็ไม่พอใจแต่เมื่อหันมาเจอสาวน้อยน่ารักก็ไม่พูดอะไรรวมกับกลิ่นกายที่หอมหวนของหยวนเมิ่ง ก็ทำให้คนพวกนี้พลันลุ่มหลงในเสน่ห์ของเ
