ส่เขา“สำเร็จมั้ย?”เมื่อโม่หลิงเห็นว่าเสือปีศาจของตนหลบการโจมตีของหมาปีศาจและทำการโจมตีใส่ฉินเฉา ทันใดนั้นเธอก็เกิดคาดหวังขึ้นมาอุ้งเท้าขนาดใหญ่ของเสือต้องการตะปบใส่หัวของฉินเฉาแต่ฉินเฉายกมือขวาขึ้นอย่างชิวๆ ก็สามารถจับอุ้งเท้าของเสือปีศาจตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย“อ่อนเกินไปแล้ว…”ฉินเฉาบีบเบาๆ อุ้งเท้าของเสือปีศาจก็ถูกบีบจนระเบิดออกขณะเดียวกัน เขาก็ยกเท้าขึ้น เตะใส่ร่างของเสือปีศาจตัวนี้ สิ่งมีชีวิตเก้าเร้นลับซึ่งเป็นความหวังของโม่หลิง ในที่สุดก็ถูกเตะจนฝังอยู่ในกำแพง“เป็นแบบนี้ได้ยังไง…..”ในที่สุดโม่หลิงก็ไม่สามารถรับแรงกดดันนี้ได้อีก เธอทรุดเข่าลงกับพื้น“ใช้วิชารวมร่างกับสัตว์อัญเชิญยังไม่ได้ ยังมีหน้ามาพูดอย่างอวดดีว่าตัวเองเป็นคนของนิกายหลัวซาอีก?”ฉินเฉาลดแขนลง พร้อมกับมองอย่างเย็นชาไปยังผู้หญิงคนนั้น“ฮึ่ม!” จิตวิญญาณของโม่หลิงเข้มแข็งมาก แม้จะเผชิญหน้ากับพลังกดขี่ของฉินเฉา เธอก็ยังคงกัดฟันพูดว่า “ไม่รู้ว่าใครขโมยวิชาของนิกายหลัวซาของเราไป ไม่อย่างนั้นฉันไม่แพ้นายแน่! ถ้าไม่สามารถใช้วิชาประตูหลัวซาเก้าเร้นลับได้ อยากจะเป็นประมุขนิกายของพวกเขา!ฝันไปเถอะ!”“เธอคิดว่าฉันใช้วิชานั้นไม่เป็นอย่างงั้นเหรอ”ฉินเฉาหัวเราะ ทันใดนั้นร่างของเขาก็สั่นประตูสีดำขนาดใหญ่พลันทำลายเพดานชั้นสองอย่างช้าๆ พร้อมกับตกลงมาบนพื้นหินอ่อน ปรากฏตรงหน้าของทุกคนแม้ว่าประตูนี้จะยังไม่เปิดออก แต่กลิ่นอายอันน่าสะพรึง
