ของมันก็ทำให้ทุกคนพากันหวาดกลัว“นี่คือ… ประตูหลัวซาเก้าเร้นลับ…..”ศิษย์หญิงแห่งนิกายหลัวซา ในที่สุดก็อดไม่ได้ ร้องออกมาอย่างตกใจ“เป็นไปไม่ได้ ทำไมนายถึงใช้วิชาที่หายสาบสูญนี้ได้!” โม่หลิงถามอย่างตกตะลึง“หายสาบสูญอย่างงั้นเหรอ?” ฉินเฉาหัวเราะเยาะ “นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นวิชาที่ส่งต่อให้ประมุขนิกายรุ่นต่อรุ่น ฉัน ฉินเฉา สืบทอดวิชานี้จากหลัวเต๋อ สามารถพูดได้ว่าเป็นประมุขนิกายอย่างถูกต้อง เธอมีอะไรจะเถียงมั้ย?”“ประ ประมุขนิกายหลัว!”เหล่าศิษย์พากันหน้าเปลี่ยนสี“ทำไมเธอถึงได้ตกใจอย่างนั้น?”ฉินเฉาพูดอย่างแปลกใจ“ประมุขหลัว หลังจากที่ถูกเฉิงเหยา ประมุขเฉิงทรยศ ร่างกายที่ตายไปก็ได้หายไป ฉินเฉา จะโกหกอะไรก็เลือกเรื่องที่มันน่าเชื่อกว่านี้หน่อย!”โม่หลิงหัวเราะเยาะ“จริงอยู่ที่ชะตากรรมของตาเฒ่าหลัวเต๋อจะน่าสมเพช แต่เขาไม่ได้ตายไปโดยสมบูรณ์ ในอดีต ร่างกายและวิญญาณแรกก่อตั้งของเขาถูกทำลายไป แต่วิญญาณของเขาก็ยังเหลือรอดมาได้ ตอนนี้อาศัยอยู่ในร่างของฉัน วิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับของฉัน ส่วนมากล้วนแต่สืบทอดมาจากเขาทั้งนั้น”ส่วนที่โรซี่เอามาให้เขา อาจจะเป็นส่วนที่ขโมยมาก็ได้แต่มีหลายวิชาที่ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ และก็เป็นหลัวเต๋อที่สอนให้กับเขาโดยตรง“จริงเหรอ?” โม่หลิงท่าทางไม่เชื่อ“โม่หลิง ปู่ของเธอคือโม่ชงสินะ”ฉินเฉามองไปที่หญิงสาวตรงหน้าแล้วพลันพูดออกมา“นาย ทำไมนายถึงรู้ล่ะ?”โม่หลิงตกใจอย่างมาก“จะว่าไปแล้ว
