…..”หยวนเมิ่งพูดอย่างอายๆ ว่า “พี่ใหญ่ฉิน… สำนักของข้ากินเพียงแค่อาหารเจเพียงเท่านั้น…..”“อืม… พวกนักพรตนางชีก็ต้องกินอาหารเจสินะ…..”ฉินเฉายิ่งคิดก็ยิ่งละอายใจต่อหยวนเมิ่ง “เธอดูฉันสิ ถึงกับลืมเรื่องนี้ไปได้ งั้นเราเรียกพนักงานมาสั่งเพิ่มแล้วกัน”ฉันคงต้องสั่งอาหารจานผักมาหลายๆ จานหน่อย ไม่งั้นหยวนเมิ่งคงเอาแต่ดูเขาทานแล้ว?“ที่แท้คุณหยวนเมิ่งก็ทานเจนี่เอง”ฮวงอันคิดในใจ นี่เรียกว่าสามีภรรยากันที่ไหน ทำไมถึงไม่รู้ว่าฝั่งตรงข้ามกินอาหารอะไร? คิดจะหลอกฉันเหรอ อย่างนี้ต้องตรวจสอบดูสักหน่อย“แหะๆ …..”หยวนเมิ่งไม่เก่งอธิบาย ทำได้เพียงยิ้มอ่อนๆ เท่านั้นฉินเฉาตะโกนจนคอแหบ กระทั่งใส่ลมปราณเข้าไป แต่ก็ไม่เห็นพนักงานที่ชั้นสองเลยสักคนนี่ทำให้เขาแปลกใจมาก “คนไปไหนกันหมด ไม่คิดจะทำธุรกิจแล้วหรือไง? ร้านนี้แปลกจริงๆ”“อาเฟิง แกไปเรียกพนักงานมาสิ”ฮวงอันพูดเมื่อได้ยินบอสสั่ง บอดี้การ์ดคนนั้นก็รีบลุกขึ้น เตรียมเดินลงบันไดไป แต่เขาเพิ่งจะยกเท้า ขาของเขาก็พลันอ่อนแรง ล้มลงไปกับพื้นบอดี้การ์ดคนอื่นๆ เห็นอย่างนี้ก็พากันตกใจ รีบลุกขึ้น แต่สุดท้ายก็จบลงแบบเดียวกันกับอาเฟิง ล้มลงกับพื้น“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ฮวงอันตกใจ แต่เขากลับนั่งนิ่ง เพราะว่าแขนขาทั้งสี่ข้างของเขายกไม่ขึ้นแล้ว“ไม่ดีแล้ว… นี่ นี่มันวางยาในอาหาร…..”ฮวงอันที่อยู่บนโต๊ะพูดออกมาเบาๆ ด้วยท่าทางตกใจ“ฮิฮิ ใช่แล้ว”ในตอนนี้เอง เสียงของพนักงานหญิงที
