ฉินเฉาพาหยวนเมิ่งไปที่ร้านขายเสื้อผ้าแฟชั่น เขาได้ยินผู้คนในร้านคุยกันดังผ่านหูมา“โอ้ นี่ไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่ชนะการประกวดเมื่อกี้นี้เหรอ?”“ใช่ ใช่ ฉันได้ยินมาว่าเธอได้แชมป์ด้วยล่ะ!”“สวยน่ารักจริงๆ … ถ้าฉันสวยน่ารักแบบนี้นะ แล้วก็ร้องเพลงเพราะอีก ฉันก็จะไปประกวดเหมือนกัน…..”ผู้คนในร้านพากันพูดคุย เจ้าของร้านเดินมา พูดอย่างสุภาพว่า“คุณหนูคนนี้ เพราะว่าวันนี้เป็นแชมป์ในการประกวดในห้างของเรา เราจะลดให้เป็นพิเศษ 30% ไม่ว่าจะเป็นสินค้าอะไร ถือเป็นการขอบคุณ”“อะไร… อะไรคือลดพิเศษ 30%…..”หยวนเมิ่งไม่เข้าใจ“ตายล่ะ” ฉินเฉาคิดว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องคอยอธิบายให้กับหยวนเมิ่งบ้านนอกล่ะ… ออกจะน่ารักแท้ๆ แต่ว่ามาจากบ้านนอกล่ะเหล่าลูกค้าในร้านพากันซุบซิบนินทาฉินเฉาอธิบายเรื่องการลดราคาอย่างง่ายๆ ให้หยวนเมิ่งฟัง จากนั้นชี้ไปที่ชุดที่แขวนอยู่ที่ราว แล้วพูดขึ้นว่า “นี่ นี่ นี่… อืม นี่ด้วย…”“นี่คุณ”คนในร้านเบ้ปากพร้อมกับพูดออกมาว่า “ที่นี่เป็นร้านแบรนด์อิตาเลี่ยน ชุดพวกนี้แต่ละตัวราคามากกว่าพันกันทั้งนั้น กระทั่งมีบางตัวที่มากกว่าสี่พัน คิดว่าราคาสี่ร้อยหรือไง! คุณต้องรู้จักดูเลขทศนิยมให้ดีก่อนที่จะสั่ง”เธอคิดว่าแค่มีส่วนลดให้แล้วจะซื้ออะไรก็ได้หรือไง! ของที่นี่ไม่ใช่ของโหลนะ!“ขอบคุณสำหรับคำเตือน”ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นก็พูดกับเจ้าของร้านว่า “นอกจากสี่ตัวนี้ ที่เหลือฉันเอาหมด คุณวัดขนาดแล้วเอามาให้เธอลอง
