ไปที่คนเดินเท้าที่เดินไปมา พร้อมกับถามขึ้นมาด้วยท่าทางขลาดกลัวฉินเฉายิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เพราะว่าคนที่เดินไปมานี้ ต่างพากันจับจ้องมาที่หยวนเมิ่งด้วยท่าทางเหม่อลอยหยวนเมิ่งคนนี้เป็นหนึ่งในเจ็ดดอกไม้งาม รูปลักษณ์ไม่ต่างอะไรไปกันนางฟ้านางสวรรค์ที่มาเยือนยังโลกหล้า เมื่อคนพวกนั้นได้เห็น ก็พากันตกตะลึงออกมาอย่างช่วยไม่ได้พร้อมกันนั้น เธอยังสวมชุดที่เหมือนกับยังอยู่ในราชวงศ์ฮั่น คนมากมายต่างพากันคิดว่าบริษัทหนังในปักกิ่งพากันมาถ่ายหนังที่นี่หรือไงกระทั่งมีหลายคนที่กำลังเดินเล่นโทรศัพท์เดินชนเสา เพราะว่าตกตะลึงเมื่อมองมาที่หยวนเมิ่ง“ศิษย์น้องหยวนเมิ่งไม่เคยลงจากเขามาก่อนเหรอ?”“ข้าฝึกวิชากับอาจารย์มาตั้งแต่เด็ก นอกจากการไปเมืองซู่หนานครานั้น ข้าก็ไม่ได้มาที่เมืองไหนอีก กระทั่งตอนที่ไปยังเมืองซู่หนานพวกข้าก็ยังท่องกระบี่ตรงไปที่โรงเรียนแห่งนั้นเลย”ที่แท้ก็สาวน้อยที่ไม่เคยเข้าเมืองมาก่อนฉินเฉายิ้มแล้วพูดกับหยวนเมิ่งว่า “เพราะว่าน้องสาวหยวนเมิ่งน่ารักเกินไป ดังนั้นคนพวกนั้นจึงจ้องมองเธอ”“อ๊า!”หยวนเมิ่งเอามืออีกข้างที่ไม่ได้จับชายเสื้อฉินเฉาขึ้นปิดหน้า “พี่ใหญ่ช่วยซื้อผ้าปิดหน้าให้ข้าได้หรือไม่?”“นี่ แบบนั้นจะไม่ยิ่งเป็นจุดสังเกตขึ้นไปอีกเหรอ”ฉินเฉายิ้ม “เหตุผลหลักๆ เลยเป็นเพราะชุดของเธอมันย้อนยุคเกินไป ไปกันเถอะ ฉันจะพาเธอไปซื้อเสื้อผ้าเปลี่ยนก่อน”“แต่ว่าข้าไม่ได้พกหินวิญญาณติดตัวมา!”หินว
