ิญญาณ นี่คือค่าเงินของโลกฝึกตน“ฮ่าๆ ๆ ไม่ต้องใช้เงินของเธอหรอก มา เราไปซื้อชุดกัน”ฉินเฉาพูดพร้อมกับพาหยวนเมิ่งไปเรียกรถแท็กซี่ พร้อมกับตรงไปที่ห้างขนาดใหญ่ที่สุดบนรถ คนขับเหลียวมองกระจกหลังอยู่หลายครั้ง“นี่น้องชาย แฟนของนายแต่งคอสเพลย์เหรอ!”คนขับที่อายุเกิน 40 ปี คุยเก่งมาก “ฉันขับรถมาหลายปี รับคนแบบนี้ไม่ใช่น้อย บางคนเล่นแต่งตัวเป็นนินจาทำท่าทำทางซะสมจริงเฮอะ… นายว่าเด็กสมัยนี้ตั้งใจเรียนกันหรือเปล่า ทำไมถึงชอบเลียนแบบเป็นนินจาของพวกญี่ปุ่นนัก! นี่มันใช้ไม่ได้ เป็นปัญหาที่ควรต้องแก้ไข! ดูอย่างแฟนสาวของนายสิ ยังมีสติดีกว่า แต่งตัวเป็นหญิงสาวโบราณ!”“นี่ เธอเป็นผู้หญิงนะ”ฉินเฉาอดล้อออกมาไม่ได้ หยวนเมิ่งไม่รู้จะพูดอะไรดี มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ไหนคนขับขับพาพวกเขาทั้งสองตรงมาที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ฉินเฉาจ่ายค่ารถ พร้อมกับพาหยวนเมิ่งลงมา“นี่ กระดาษนี้ใช้แทนเงินได้ด้วยเหรอ…”หยวนเมิ่งเห็นฉินเฉาหยิบแบงก์สิบหยวนให้กับคนขับแล้วอดถามออกมาไม่ได้“นี่ไม่ใช่กระดาษธรรมดา!” ฉินเฉาหยิบแบงก์ร้อยออกมา พร้อมกับแสดงให้หยวนเมิ่งดู “บนนี้มีรูปของบุคคลสำคัญของประเทศเราอยู่ดังนั้นมันจึงมีค่ามีราคา”“เป็นอย่างนี้นี่เอง…..”หยวนเมิ่งพยักหน้า กะพริบตา จากนั้นก็พลันพูดขึ้นว่า “แค่มีกระดาษแล้วพิมพ์รูปบุคคลสำคัญลงไปก็กลายเป็นมีค่าแล้ว? ไม่แปลกเลยที่คนในเมืองจะหาเงินได้มาก ที่แท้ก็สามารถผลิตเงินขึ้นมาได้นี่เอง!”“……”ฉ
