ินเฉาพูดไม่ออก เขาไม่รู้จะอธิบายให้หยวนเมิ่งเข้าใจง่ายๆ ได้ยังไง ดังนั้นจึงดึงหยวนเมิ่งเข้าไปในห้างในห้างแห่งนี้เหมือนกำลังจัดงานอะไรอยู่ ที่พื้นที่ตรงกลาง มีเวทีสีแดงขนาดใหญ่ บนเวทีมีสาวงามสวมชุดหลากสไตล์เดินโชว์ตัวอยู่บนเวทีคนกลุ่มใหญ่ล้อมรอบพื้นที่แห่งนี้ ชมดูเรื่องสนุก“นี่มันอะไรล่ะเนี่ย?”“พี่ใหญ่ฉิน….. พวกเขา พวกเขากำลังทำอะไรกัน?”นางงามน้อยเห็นบนเวทีมีหญิงสาวหลายคนสวมเสื้อผ้าแตกต่างกัน บางคนสวมเสื้อผ้าแค่สองชิ้น ปกปิดแค่ส่วนสำคัญบนล่างเท่านั้นดังนั้น เมื่อเห็นจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกมา“คงกำลังประกวดกันอยู่”ฉินเฉาเห็นบนเวทีขึ้นป้ายขนาดใหญ่ข้างบนว่า “งานประกวดหาพรีเซนเตอร์นมเปรี้ยวเมิ่งเหนียว”พรีเซนเตอร์…..ฉินเฉาอดทอดถอนใจไม่ได้ ที่น่าสงสารคงเป็นผู้หญิงพวกนี้ท้ายที่สุดแล้วก็ต้องยอมต่อกฎที่พูดไม่ได้ หรือไม่ก็ต้องยอมให้ถูกกำจัดออกไปตามประวัติศาสตร์แล้ว ท้ายที่สุด คนที่ยังบริสุทธิ์อยู่มีเพียงผู้ชาย“คนที่จะประกวดมาลงชื่อกับฉันที่นี่”พนักงานชายที่รับหน้าที่รับสมัครเห็นอยู่นานไม่มีสาวงามมาสมัครก็รู้สึกเสียใจ ทันใดนั้น ท่ามกลางฝูงคน ชายคนนี้ก็หันไปเจอหยวนเมิ่งเข้า ทันใดนั้นก็ตะโกนขึ้น“อ๊า? ข้า? ข้าไม่ไป…..”หยวนเมิ่งโบกมือปฏิเสธ แต่ชายคนนั้นก็ได้ฝ่าฝูงชน เดินมาถึงตรงหน้าเธอพร้อมกับพูดอย่างอบอุ่นว่า“โอ้ ช่างเป็นสาวงามที่โดดเด่นจริงๆ! แต่งเป็นสาวยุคโบราณเหรอเยี่ยมๆ! ฉันชอบเธอ! มา มาลงข้อมู
