ลประวัติกันก่อน”หลังจากพูดจบ เขาก็ส่งแบบฟอร์มให้กับเธอ“ข้า มันไม่ถูกต้อง…..”หยวนเมิ่งต้องการปฏิเสธ แต่ฉินเฉากลับรับแทนเธอ “ศิษย์น้องหยวนเมิ่ง เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ”ฉินเฉาพูดอย่างเคร่งขรึม “เธอ ถ้าต้องการประสบความสำเร็จ ไม่เพียงแต่ต้องทำตามแต่ธรรมเนียมเท่านั้น นี่เป็นโอกาสครั้งหนึ่งของเธอที่จะได้มีประสบการณ์การณ์ในด้านอื่น”“แต่ว่า มันจะดีเหรอ?”หยวนเมิ่งมองไปที่พี่ใหญ่ฉินของตน“แน่นอน เธอเชื่อฉันสิ!”ในใจฉินเฉาหัวเราะร่า ที่จริงแล้วเขาเพียงอยากจะเห็นหยวนเมิ่งในชุดว่ายน˺าเท่านั้นการประกวดนี้เขาเคยเห็นมาก่อนแล้ว เขารู้ว่าหลังจากนี้จะมีการใส่ชุดว่ายน˺าขึ้นเวทีไม่อย่างนั้น ทำไมรอบเวทีถึงเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่มารอชมเรื่องสนุก พนักงานชายคนนั้นทำไมถึงต้องเข้ามาหาหยวนเมิ่งด้วยท่าทางอบอุ่นต้องการให้เธอเข้าร่วมด้วยล่ะ“นี่ นี่… ข้าลองก็ได้”หยวนเมิ่งเชื่อใจพี่ใหญ่ฉินของตนมาก เธอพยักหน้า พร้อมกับเริ่มกรอกแบบฟอร์มยังไงก็ตาม เธอถือมันไว้สักพัก สุดท้ายก็ยอมแพ้“พี่ใหญ่ฉิน… ท่าน ท่านช่วยข้าเขียนหน่อย… ข้า ข้าเคยใช้แต่พู่กันเขียน”ฉินเฉาคิดในใจ เขาลืมเรื่องนี้ไปเลยเขารับเอกสารมา พร้อมกับเขียนชื่อลงเป็นอย่างแรก“หยวนเมิ่ง เธอแซ่อะไร?”หยวนเมิ่งนี่เป็นเพียงชื่อทางเต๋าเท่านั้น“ข้า ข้าไม่มีแซ่…” หยวนเมิ่งส่ายหัว แล้วพูดออกมาว่า “ตั้งแต่เกิดข้าก็ติดตามอาจารย์ ใช้ชื่อทางเต๋าแล้ว”“นี่…” ฉินเฉารู้สึกกระอักกระอ่วน “
