ะบี่นี้ตัดไปซะได้เลือดกระจายออกมาจากปากของกบตนนั้น ครั้งนี้มันเจ็บปวดเจียนตายจริงๆ มันเอามือกุมปากพร้อมกับดิ้นพล่านกับพื้น“ตายไปซะ”คนคนนั้นเตะเท้าออกมา เหยียบลงที่หัวของเซียนกบ“ปุ!” เสียงทึบๆ ของหัวเซียนกบ ระเบิดออกมา แม้ว่ากบตนนี้จะฝึกมานับพันปี แต่กระทั่งขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งก็ยังไม่มี เมื่อไม่มีหัวแล้ว มันจึงตายทันที“พี่ พี่ใหญ่ฉิน?”เมื่อลิ้นของเซียนกบถูกตัด ร่างของเธอก็ถูกปล่อยลงพื้นร่างของหยวนเมิ่งถูกปล่อยนั้นเหมือนจะไม่รู้สึกตัว เธอเอาแต่มองไปที่ร่างที่เดินเข้ามาในหญ้ารกชัฏแห่งนี้“ศิษย์น้องหยวนเมิ่ง เธอใช้น˺าหอมอะไร ทำไมถึงได้หอมอย่างนี้กระทั่งดึงดูดเจ้ากบนี่ออกมา”“พี่ใหญ่ฉินล้อข้าแล้ว…..”หยวนเมิ่งจับขอบชุดของตนด้วยความเอียงอาย พูดว่า “ตั้งแต่ข้ายังเด็ก ร่างก็ส่งกลิ่นหอมแปลกๆ ออกมา ดังนั้น ข้าจึงไม่เคยใช้น˺าหอมมาก่อน… ก่อนหน้านี้มักจะมีผีเสื้อและก็ผึ้งมาตอมบ่อยๆ แต่กับกบนี้เป็นครั้งแรกจริงๆ …..”“เป็นอย่างนี้นี่เอง!”ฉินเฉาพยักหน้า “เจ้ากบนี่คงจะได้กลิ่นหอมก็เลยตามมา”“นี่จะใช่ได้ยังไง…”“ทำไมจะไม่ใช่ ก็เธอน่ารักออกขนาดนี้…”“พี่ใหญ่ฉินล้อข้าอีกแล้ว…..”หยวนเมิ่งก้มหัวลง ใบหน้าแดงก˹า ท่าทางเขินอายฉินเฉาพูดในใจ เจ็ดดอกไม้งามนี้ สมชื่อแล้วจริงๆดีที่เธออยู่ง๊อไบ๊ ถ้าเป็นสำนักอื่น คงไม่พ้นถูกศิษย์พี่ศิษย์น้องที่เป็นผู้ชายจ้องมองตาเป็นมัน!“ฉันล้อเธอที่ไหนกัน”ฉินเฉาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า
