หัวเราะออกมาแล้วพูดว่า“น้องสาวหยวนเมิ่งน่ารักจริงๆ ไม่เคยมีใครชมเธอแบบนี้บ้างเหรอ?”“มีศิษย์พี่เป่ยกง จากยอดเขาหมอกชมอยู่คนหนึ่ง พี่ใหญ่ฉินเป็นคนที่สอง”“ศิษย์พี่เป่ยกง?”ฉินเฉาพูดในใจ คนคนนี้โผล่มาจากไหน“ใช่”หยวนเมิ่งพยักหน้า “เป็นตระกูลเป่ยกงจากยอดเขาหมอก ตอนเด็กพวกเราเคยรู้จักกัน”“เพื่อนสมัยเด็ก”ไม่รู้ทำไม เมื่อฉินเฉาได้ยินอย่างนี้ ในใจให้รู้สึกฝาดผู้ชายเป็นสัตว์หื่นกระหาย เห็นสาวงามมีแฟน อดไม่ได้ให้รู้สึกไม่พอใจ“ลืมขอบคุณพี่ใหญ่ฉินที่เข้ามาช่วยข้าเลย…”สาวสวยเหมือนนึกขึ้นได้ “ว่าแต่ทำไมพี่ใหญ่ฉินถึงมาอยู่ที่นี่?”“พอดีฉันกำลังจะลงจากเขา แล้วบังเอิญได้ยินเสียงบางอย่างเลยมาดู ไม่คิดว่าจะสบโอกาสได้ทำตัวเป็นฮีโร่ช่วยสาวงามไปได้”ฉินเฉาหัวเราะ จากนั้นก็แกล้งเป็นไม่รู้ ถามขึ้นว่า “จะว่าไปแล้วน้องสาวหยวนเมิ่งอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ? อาจารย์ของเธอล่ะ แล้วก็พวกศิษย์พี่ศิษย์น้องของเธอด้วย?”“พวกเธอ พวกเธอมีเรื่องต้องทำ จึงกลับง๊อไบ๊ไปก่อน…..”หยวนเมิ่งพูดด้วยน˺าเสียงอ่อยๆอาจารย์สงสัยว่าเธอช่วยพี่ใหญ่ฉินขโมยวิชาค่ายกลกระบี่หยางเทวะ… นี่เป็นไปไม่ได้ เธอไม่เชื่อว่าพี่ใหญ่ฉินจะเป็นขโมย“พี่ พี่ใหญ่ฉิน… ข้าขอถามท่านสักข้อจะได้มั้ย…..”หยวนเมิ่งมีเรื่องในใจ อดไม่ได้ต้องถามออกมา“ถามมาสิ”ฉินเฉาเหมือนรู้ว่าเธอจะถามอะไร“พี่ใหญ่ฉิน… วิชากระบี่ที่ท่านใช้วันนี้ ชื่ออะไร?”“ค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง”“ค่ายกลกระบี่ทำลาย
