ินเสียงคนคุยกันดังมา ฉินเฉารู้สึกอยากรู้ จึงค่อยๆ ย่องเข้าไปดูเงียบๆเขาซูซานลูกนี้มหัศจรรย์มาก ไม่รู้ว่าคนของสำนักเทพยุทธ์ใช้วิชาอะไร แม้แต่ในหน้าหนาว ที่นี่ก็ยังมีต้นไม้เขียวชอุ่ม เต็มไปด้วยชีวิตชีวาแต่ในป่ารกชัฏแห่งหนึ่ง คนของง๊อไบ๊ได้มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้“ร้องไห้ เจ้ายังมีหน้ามาร้องอีก?”ฉินเฉาเห็นหยวนหยินที่เจ้าเล่ห์และไร้เหตุผลกำลังยืนเท้าเอวพร้อมกับกำลังต่อว่าศิษย์น้องของเธอหยวนเมิ่ง ผู้ได้รับฉายา 1 ใน 7สุดยอดสาวงามว่ากลิ่นกมลศิษย์หญิงทั้งหลายของสำนักง๊อไบ๊ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่ง เหมือนกับกำลังเพิ่มแรงกดดันให้กับคนโชคร้ายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่ข้างในกลับแอบสะใจ ทั้งยังไม่มีใครออกมาเอ่ยปากพูดให้กับหยวนเมิ่งชิงซิ่วซือไท่ก็นั่งอยู่ในฝั่งของกลุ่มนั้นด้วย เหลือบตามองมาพร้อมทำเสียงขึ้นจมูก แต่ก็ไม่พูดอะไรหยวนเมิ่งที่กำลังถือกระบี่ให้อาจารย์แอบเช็ดน˺าตา“ที่ข้าบอกว่าเจ้าเป็นพวกเดียวกับฉินเฉา เป็นข้าใส่ร้ายเจ้าเหรอ?ทุกคนก็เห็น ยามเมื่อเจ้าเด็กฉินเฉาปรากฏตัว สายตาของหยวนเมิ่งกลับเป็นประกาย ข้าสงสัยว่าวิชากระบี่ลับที่เจ้านั่นแสดงออกมา ต้องเป็นเพราะรวมหัวกับเฉินชิง ให้เฉินชิงสอนให้เขาอย่างแน่นอน แล้วพระสูตรหัวใจเพชรนั่นอีก บางทีอาจจะเป็นเพราะมีศิษย์สายนอกบางคนของวัดเป่าไต้ขโมยมาให้เขาก็ได้!”เมื่อเธอพูดออกมาถึงนี้ เธอก็หัวเราะเยาะ พร้อมกับพูดออกมารุนแรงยิ่งกว่าเดิม “ตอนนี้ คงไม่ใช่เพราะเจ้า
