แอบลักลอบได้เสียกัน เจ้าจึงได้ส่งมอบวิชาลับที่เป็นของง๊อไบ๊เราให้กับเขาหรอกใช่มั้ย!”“ข้า ข้าไม่ได้ทำ!”หยวนเมิ่งปฏิเสธ กอดกระบี่ไว้ พร้อมกับส่ายหัวไปมา “ข้า ข้าไม่เคยพบพี่ใหญ่ฉินตามลำพังมาก่อน! ตั้งแต่ที่ข้ารู้จักเขาจนถึงตอนนี้ พบกันยังไม่ถึงสามครั้งเลย”“ตอแหล!” หยวนหยินถ่มน˺าลายออกมา “ฉินเฉานั่นท่าจะมีเสน่ห์นัก เจอกันแค่ 2 – 3 ครั้งก็ขโมยวิญญาณของเจ้าได้แล้ว? หยวนเมิ่ง เอ๊ยหยวนเมิ่ง จะโกหกก็ให้ดีกว่านี้หน่อย!”“ข้า ข้าไม่ได้โกหก…”“หยวนเมิ่ง…..”ในตอนนี้เอง ชิงซิ่วซือไท่ผู้ที่นั่งพักสายตาอยู่ ในที่สุดก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับถามขึ้นมาช้าๆ“เจ้าบอกอาจารย์มา เจ้าได้มอบวิชาให้กับฉินเฉามั้ย?”“อาจารย์ ข้าไม่ได้ทำจริงๆ!”น˺าตาของหยวนเมิ่งไหลออกมาเพราะไม่ได้รับความเป็นธรรม แต่ก็ไม่อาจปกปิดความงดงามของเธอได้“หยวนเมิ่ง เจ้าอยู่กับอาจารย์ตั้งแต่เด็กจนโต ไม่ว่าเรื่องอะไร เจ้าก็ไม่เคยโกหกอาจารย์”ชิงซิ่วซือไท่ถอนหายใจ แล้วพูดขึ้นว่า “วันก่อน ค่ายกลกระบี่หยางเทวะได้ถูกขโมยไปจากหอตำรา แต่มาวันนี้ เจ้าหนูนั่นกลับแสดงวิชาที่เหมือนกับค่ายกลกระบี่หยางเทวะของสำนักง๊อไบ๊เราออกมา”ฉินเฉาได้ฟังก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ชิงซิ่วซือไท่นี้แก่แล้วเลอะเลือนจริงๆ วิชาของบิดาเป็นวิชาจากโลกเซียน เกี่ยวอะไรกับค่ายกลกระบี่หยางเทวะง๊อไบ๊ของพวกเจ้าด้วยถ้าไม่เห็นว่านางชีเฒ่านี้ได้ให้ความปกป้องเขาในอดีต ฉินเฉาคงเดินไปสั่งสอนบทเรียนให้กั
