บเธอแล้วแต่ว่านี่เป็นเรื่องในสำนักของพวกเธอ ดังนั้นฉินเฉาคิดว่าไม่เข้าไปยุ่งจะดีกว่าถ้าเขาเข้าไปตอนนี้ อย่าว่าแต่จะช่วยแก้ตัวให้กับหยวนเมิ่งเลยกลับกลายเป็นการเพิ่มข้อสงสัยขึ้นไปอีก“อาจารย์ ข้าไม่ได้ทำ ไม่ได้ทำจริงๆ!”นางชีน้อยส่ายหัวอย่างน่าสงสาร “ข้าและพี่ใหญ่ฉินไม่ได้เป็นอะไรกัน ข้าไม่ได้ขโมยวิชาค่ายกลกระบี่หยางเทวะไปให้เขาจริงๆ! ให้ข้าสาบานด้วยพื้นฐานฝึกตนก็ได้ ว่าข้าไม่ได้ทำ!”“โอ้โห!”หยวนหยินที่อยู่อีกด้านล้อออกมา “พี่ใหญ่ฉินอย่างนั้น พี่ใหญ่ฉินอย่างนี้ ช่างน่ารักจริงๆ เจ้าพูดว่าเจ้ากับเขาไม่มีอะไรกัน ใครมันจะไปเชื่อ? ใครจะเชื่อเจ้า!”“ข้ากับพี่ใหญ่ฉินไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ …..”เมื่อหยวนเมิ่งถูกศิษย์พี่พูดจาให้ร้าย กลิ่นกมลผู้น่าสงสารก็ทำได้เพียงกอดกระบี่พร้อมกับก้มหน้าร˹าไห้ออกมา“หยวนเมิ่ง”ชิงซิ่วพูดขึ้น “อาจารย์รู้ว่าเจ้าเป็นเด็กที่บริสุทธิ์ดีงาม บางทีเจ้าอาจจะถูกฉินเฉาที่เจ้าเล่ห์หลอกให้ก็ได้ แต่ในเมื่อเจ้าไม่เต็มใจบอกความจริงกับอาจารย์ นี่ทำให้ข้าเสียใจมาก ในฐานะอาจารย์ ข้าไม่อาจเข้าข้างศิษย์คนใดคนหนึ่ง ครั้งนี้เมื่อเจ้าทำผิด ข้าจะยึดตำแหน่งผู้ถือกระบี่ของเจ้า พร้อมทั้งลงโทษให้เจ้าทบทวนความผิด เมื่อเจ้าเข้าใจแล้ว ค่อยกลับสำนักง๊อไบ๊แล้วคุกเข่าขอโทษข้า”จากนั้น เธอก็โบกมือ กระบี่ในอ้อมกอดหยวนเมิ่งก็บินออกมาจากอ้อมแขนของเธอ ลอยเข้าไปในมือของชิงซิ่ว“อาจารย์ ให้ข้าช่วยถือกระบี่ให้ท่
