ยศิษย์พี่เฉินไป ข้ากับมัน ไม่ตายไม่เลิกรา”“เทียนหยา อาจารย์บอกกับเจ้าไปหลายครั้งแล้ว ของที่ไม่ใช่ของตน ก็อย่าได้สิ้นเปลืองให้มากความ”ถานไห่มองศิษย์รักทั้งสองของตนแล้วพูดว่า “ถ้าเจ้าชอบศิษย์พี่ของเจ้า เจ้าควรจะยินดีกับความสุขของเธอถึงจะถูก”“ไม่!”โม่เทียนหยากัดฟันพูด “ถ้าข้าไม่ได้ คนอื่นก็จะต้องไม่ได้ศิษย์พี่ไป!ฉินเฉา วันนี้ ไม่เป็นเจ้าก็ข้า ที่ต้องตายกันไปข้าง!”“โทษที พอดีฉันไม่อยากตาย แล้วก็ไม่อยากได้ชีวิตของแกด้วย”ฉินเฉายักไหล่“บัดซบ!”เมื่อได้ยินการต่อปากต่อคำของฉินเฉา เปลวเพลิงของโม่เทียนหยาก็เพิ่มขนาดขึ้น คลื่นกระบี่ของเขาโผล่ออกมารอบกายเขานับไม่ถ้วนเตรียมลงมือ“ช้าก่อน!”ถานไห่ยื่นมือออกไปตบไหล่โม่เทียนหยาคลื่นกระบี่ที่ก่อตัวขึ้นเต็มพื้นที่ของโม่เทียนหยาพลันสลายไปแม้เขาจะมีพลังขั้นกายทองคำชั้นที่เจ็ด เป็นอัจฉริยะเหนือโลก แต่เมื่อเทียบกับกายทองคำขั้นที่เก้าของถานไห่ ความต่างก็ยังคงมากมายอยู่ดี“ผู้อื่นเป็นแขก ประมุขฉินเดินทางมาไกลกว่าจะมาถึงสำนักเทพยุทธ์ของเรา แล้วสำนักของเราต้อนรับแขกอย่างนี้เหรอ?”“เจ้าสำนักถาน!”ไม่รอให้โม่เทียนหยาเปิดปากพูด ฉินเฉาก็เอ่ยปากขึ้นก่อน “ผมรู้ว่าคุณอยากจะจัดการปัญหาเรื่องการทะเลาะกันนี้ให้จบ! แต่ถ้าคุณคิดจะปัดปัญหาเรื่องนี้ออกไปผมไม่ยอม! หลงสืออวี่คนนั้น เขาต้องการสังหารเฉินชิง บัญชีนี้ ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องทวงถามจากเขาให้ได้!”“งั้นก็เข้ามา คิดว่าตาแก่คน
