องการขังศิษย์พี่ไว้ แต่ไม่คิดว่าความคิดอันชาญฉลาดของตนจะกลับมาทำร้ายตัวเอง“เรื่องนี้ต้องขอบคุณศิษย์น้อง เจ้าทำให้ข้ามีโอกาสข้ามผ่านการฝึกตนนี้ ทำลายโซ่ตรวนที่กักขัง เข้าสู่ขั้นกายทองคำชั้นที่เก้าได้สำเร็จ”คำพูดของถานไห่เป็นการตอกย˺าความคิดของหลงสืออวี่ให้ยิ่งรู้สึกเสียใจขึ้นไปอีก“อาจารย์ ท่านไม่เป็นอะไร ช่างดีจริงๆ เลย….”เมื่อเฉินชิงเห็นอาจารย์ของตน น˺าตาสองสายก็ไหลออกมาหญิงแกร่งที่ถึงแม้เวลาจะถูกประหารก็ยังใจเย็น มาตอนนี้ เมื่อได้เห็นอาจารย์ที่เลี้ยงดูตนมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก สุดท้ายก็ไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตนได้“เฉินยาโถว ไม่คิดเลยว่าแค่ไม่ได้เจอกันสักพัก เจ้าจะกลายเป็นมารดาแล้ว เรื่องดีอย่างนี้สมควรต้องฉลอง…..”ใครจะรู้ถานไห่ไม่โทษศิษย์ของตน กลับกัน เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้ม“แต่อาจารย์ ข้าได้สูญเสียเส้นทาง… ข้าไม่อาจทำตามคำปฏิญาณตั้งแต่เก่าก่อนได้อีกแล้ว…..”เฉินชิงคิดว่ามันไม่ยุติธรรมต่ออาจารย์ของตน“คำปฏิญาณแต่เก่าก่อน คำปฏิญาณแต่เก่าก่อน…” ถานไห่พูดขึ้นมาสองครั้ง “ไม่ต้องไปพูดถึงอย่างอื่น แค่คำปฏิญาณที่จะกลายเป็นเซียนสำเร็จเป็นพุทธะ แท้จริงแล้วเป็นเพียงภาพลวงตา ตั้งแต่ที่สำนักเทพยุทธ์ถูกก่อตั้งขึ้น ผู้อาวุโสหลายพันคนที่ต้องการผ่านทัณฑ์สายฟ้าเพื่อเป็นเซียนอมตะ แต่ในพวกเขาเหล่านั้น มีไม่กี่คนที่ได้กลายเป็นเซียนที่แท้จริง นอกนั้นต่างถูกทัณฑ์สายฟ้าลงทัณฑ์จนร่างกายสลายหายไป”“อาจารย์….
