เมื่อวันนี้เจ้ากล้ามาก็ให้ที่นี่เป็นที่ตัดสินแทนสวรรค์ ในการสังหารหัวหน้าปีศาจอย่างเจ้า!”“โทษที”ฉินเฉาโบกมือ แล้วพูด “ถ้าพูดถึงเรื่องระดับล่ะก็ ฉันต้องเป็นเจ้าปีศาจสิ”“ไม่ว่าจะระดับอะไร วันนี้เจ้าก็ต้องตาย!”ที่จริงแล้ว หลงสืออวี่เห็นพื้นฐานฝึกตนของฉินเฉาอยู่แค่ขั้นความสามารถเทวะ ส่วนฝ่ามือของฉินเฉาที่ตบกระบี่ของตนกระเด็นไปนั้น ในใจของเขาก็ตัดสินว่า พลังของคนคนนี้ อยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง“อาจารย์ ให้ศิษย์ลงมือเอง กับขยะอย่างนี้ ทำไมต้องถึงมืออาจารย์ด้วย ข้าและมันมีบุญคุณความแค้นต้องสะสาง ให้ศิษย์ลงมือเอง!”แขนข้างเดียวของฮ่าวเทียนจับกระบี่แน่น อาสาออกศึกแทนหลงสืออวี่หลงสืออวี่คนนี้ คิดในใจว่า ตัวเขาที่เป็นเจ้าสำนัก แท้จริงแล้วก็ลังเลที่จะออกไปเป็นคนแรกเหมือนกันเมื่อเห็นศิษย์รักอาสา เขาก็พยักหน้าให้ทันที แล้วพูดว่า“ดี ศิษย์ข้า เจ้าจงสังหารมารร้ายนี้ เพื่อรักษาเกียรติของสำนักเรา!”“ครับ อาจารย์!”ฮ่าวเทียนถือกระบี่เดินเข้าไปหาฉินเฉา“ไม่คิดจริงๆ ว่าผ่านมาไม่กี่วันเราก็ต้องมาเจอกันอีก”“แต่ว่าน่าเสียดายจริงๆ ที่หลายวันมานี้ เจ้าไม่ได้ก้าวหน้าขึ้นแม้แต่น้อย”ฉินเฉากอดอกแล้วพูดขึ้นว่า “สองวันก่อน แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันตอนนี้เสียแขนไปข้าง คิดว่ายังจะชนะฉันได้เหรอ?”“ครั้งก่อนเป็นเพราะข้าจงใจ! แต่ครั้งนี้ข้าจะเอาชีวิตเจ้า!”ฮ่าวเทียนพูดพร้อมกับโยนกระบี่ขึ้นไปในอากาศ จากนั้น กระบี่ก็กลายเป็นเงาพ
