าน เมื่อเห็นเขา ต่างเรียกเขาว่าท่านนักพรตด้วยความเคารพเขาเอามือลูบหนวด พร้อมกับยิ้มให้กับคนพวกนั้น“เสี่ยวชุน กำลังขายน˺าเหรอ”นักพรตเฒ่าคนนั้นสังเกตเห็นชายหนวดจิ๋มโบกมือให้เขา ดังนั้นจึงพยักหน้าให้เขา“ท่านนักพรต คุณมาได้เวลาพอดีเลย!”ชายหนวดจิ๋มพูดอย่างมีความสุข “คุณดู ลูกค้าคนนี้ เขาไม่เชื่อว่าน˺าแร่เซียนนี้เป็นของจริง ทำลายชื่อเสียงของผม คุณต้องช่วยบอกแก้ตัวให้ผมด้วย!”“โอ้?”นักพรตเฒ่าคนนั้นมองไปที่ฉินเฉา จากนั้นนัยน์ตาก็หดแคบลง“สหายคนนี้ กำลังจะไปที่เขาบู๊ตึ๊งเหรอ?”“แน่นอน ไม่อย่างนั้นฉันจะมาที่นี่ทำไม”ฉินเฉายักไหล่ พูดอย่างไม่ใส่ใจพรตเฒ่าไม่พอใจกับท่าทางของฉินเฉา จึงได้หันไปพูดกับหญิงสาวผมหางม้า“ประสกคนนี้ อาการป่วยของพ่อของเธอกำลังจะดีขึ้น”“จริงเหรอคะ?”สาวหางม้าเอามือปิดปากน้อยๆ ของเธอด้วยความตกใจ ทั้งยังมองไปที่พรตเฒ่าตรงหน้าด้วยท่าทางมีความสุข“ยังไงก็ตาม”พรตเฒ่าพยักหน้า“ถ้าไม่เชื่อ” พรตเฒ่าส่ายหัวแล้วพูดว่า “ทำไมประสกไม่ขึ้นเขาไปดูให้เห็นกับตาล่ะ”“ดี ดี!”สาวหางม้าพูดกับชายหนวดจิ๋ม “ฉันเอาสองลังเลย ยกไปที่รถของฉันเลยค่ะ”สาวน้อยชี้มือไปที่ SUV สัญชาติมาเลเซียที่จอดอยู่ไม่ไกลเป็นคนรวยจริงๆ สินะ…ยังไงก็ตาม พรตเฒ่าคนนี้ก็ทำให้ฉินเฉาสนใจ“นักพรตเป็นคนของสำนักบู๊ตึ๊ง?”“หึหึ เป็นคนของบู๊ตึ๊งจริงแล้วทำไม?”พรตเฒ่าส่ายหัวตอบอย่างคลุมเครือ “อาตมาเป็นแค่นักพรตปลายแถว ที่บังเอิญฝึกเรื่องดูดวง
