ไว้ดูดวงชะตาให้ผู้คนเท่านั้น”“นี่คือเซียนวิเศษในหมู่บ้านของเรา!”ชายหนวดจิ๋มยกน˺าไปส่งกลับมา พูดกับฉินเฉาอย่างภูมิใจ ดูจากท่าทางเขาแล้ว ราวกับเซียนวิเศษไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นพ่อของเขา“เมื่อเป็นอย่างนี้ จะเป็นยังไง ถ้าผมอยากจะให้ท่านนักพรตดูดวงให้?”“การดูดวงไม่ใช่เรื่องยาก”พรตเฒ่ายื่นมือออกมา “แต่การดูดวงต้องเสียเงิน ไม่อาจดูเปล่าเป็นเงินที่ต้องส่งให้กับภูติเทพ”“…..”ตาเฒ่าที่เห็นแก่เงินทำให้ฉินเฉาอดนึกไปถึงวันนั้นที่บ้านพักตากอากาศ ตัวเขาก็ถูกพรตเฒ่าหลอกอย่างนี้เหมือนกันยังไงก็ตาม เขาก็สนใจในตัวพรตเฒ่านี้มาก จึงได้ถามว่า“ไม่รู้ว่าท่านนักพรตคิดค่าดูเท่าไหร่?”“เรื่องนี้ไม่มีสูงต˹า!” พรตเฒ่าชี้นิ้วขึ้นฟ้า “ยิ่งเงินมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งได้รับการโปรดปรานจากภูติเทพที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น นี่ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ”“ช่างสมกับเป็นมืออาชีพจริงๆ” ฉินเฉาพูดในใจ งั้นนี่จะไม่ทำให้ภูติเทพพวกนั้นร˹ารวยเป็นล˹าเป็นสันเลยหรือไงเขาหยิบเงินออกมาร้อยหนึ่ง ยัดใส่มือพรตเฒ่าพรตเฒ่าหนังตาไม่ขยับ หยิบกระดิ่งออกมาสั่นแล้วพูดว่า“วิญญาณบนสรวงสวรรค์ พระภูมิเจ้าที่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลกจงเป็นประจักษ์พยาน…..”หลังจากที่พล่ามได้สักพัก เขาก็ลืมตาขึ้น มองมาที่ฉินเฉา แล้วพูดว่า “ประสกท่านนี้ การเดินทางของคุณเต็มไปด้วยความยากลำบาก ให้ตัดใจซะ กลับบ้านไป ไม่อย่างนั้น จะต้องพบกับอันตรายใหญ่หลวง”“อันตราย?”มุมปากของฉินเฉาหยั
