กขึ้นเป็นรอยยิ้มบนใบหน้า “ในพจนานุกรมของผม ไม่มีสองคำนี้”“ประสก การดูดวงของอาตมาแม่นยำมาก จะให้ดี อย่าได้ขึ้นเขาไปดีกว่า…..”ตัวเขาขึ้นเขาบู๊ตึ๊งเพื่อตกลงเรื่องยา ทั้งยังเพื่อขโมยธวัชเพลิงผลาญฟ้าอีก แน่นอนว่าต้องเป็นอันตรายที่ร้ายแรง“แต่ว่ามีวิธีผ่อนหนักให้เป็นเบาได้”พรตเฒ่าลูบหนวดอย่างเสแสร้ง“โอ้?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว “วิธีไหน?”“นี่ต้องแล้วแต่ความจริงใจประสก”พรตเฒ่ายื่นมือออกมาอีกครั้งขอเงินอีกแล้ว? แม่ง หมอดูคนนี้จะขูดรีดเกินไปแล้ว“งั้นก็จบเท่านี้เถอะ ถ้าจะโชคร้ายจริงๆ ฉันก็จะลองดู”ฉินเฉาไม่อยากเป็นคนโง่ เขายกเท้าขึ้น เดินขึ้นเขาบู๊ตึ๊งไป“……”พรตเฒ่าคนนั้นมองไปทางที่ฉินเฉาหายตัวไป อดไม่ได้ให้ลูบหนวดแล้วพูดออกมาอย่างถอนใจว่า “คนหนุ่มช่างใจร้อนจริงๆ … สำนักบู๊ตึ๊งไม่ใช่ใครคิดจะไปก็ไปได้?”“ท่านนักพรต ขอบคุณมากค่ะ ฉันจะปีนเขานี้ดู”สาวหางม้าขับรถของเธอมาจอดที่ด้านข้างนักพรต แล้วพูดขอบคุณ“เรื่องเล็กน้อย” พรตเฒ่าเอามือลูบหนวด แล้วพูดว่า “แต่ว่าประสก อาตมาจะบอกประสกตรงๆ”เขาชี้ไปทางที่ฉินเฉาจากไป “ประสกท่านนั้น อาจจะเป็นกุญแจในการรักษาพ่อของประสก”
