เข้าไปในความทรงจำที่รางเลือน “ครั้งหนึ่ง ฉันเคยอยากจะกลับเป็นมนุษย์ เลยได้ไปขโมยเม็ดยาที่ว่านั่น แต่ว่าน่าเสียดายที่ทำไม่สำเร็จ แต่ก็ได้ช่วยชีวิตพรตน้อยคนหนึ่งไว้…..”“นักพรต?”ฉินเฉาอดไม่ได้ให้นึกไปถึงหลี่ไป๋ซาน“อืม สถานที่นั้นคือสำนักบู๊ตึ๊ง พรตเฒ่านั้นชื่นชอบในการสร้างเม็ดยา ฉันคิดว่าในมือของเขาคงมียานี้อยู่”“ดี ฉันจะไปบู๊ตึ๊ง!”ฉินเฉาตัดสินใจ แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้“ฉินเฉา ไม่เอาไม่ไป”ซูจีที่อยู่ข้างหลังได้กอดฉินเฉาไว้“ทำไม? หรือว่าเธอไม่อยากกลับเป็นมนุษย์?”“หัวนายสิ นายนั่นแหละที่ไม่ใช่มนุษย์!”ซูจีต่อยฉินเฉาเบาๆ แล้วพูดว่า “อย่าได้คิดว่าโลกฝึกตนมันง่ายสำนักบู๊ตึ๊งนั้นเป็นสำนักใหญ่ในหมู่สำนักใหญ่ทั้งแปด นายวิ่งดุ่มๆ เข้าไปในนั้น ก็เท่ากับเอาตัวเข้าไปหาวิกฤตแล้ว”“วางใจได้ ฉันมีวิธี”ฉินเฉาคิดถึงวิชาลับ เขาต้องไปคุยเรื่องนี้กับหลี่ไป๋ซาน“ไม่ต้องไปหรอก ฉันเป็นแวมไพร์ก็ดีอยู่แล้ว”ซูจีพูด พร้อมกับยิ้มให้กับฉินเฉา“ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันจะไป!”ฉินเฉาจ้องตาซูจี“ฮิฮิ นายทำไม่สำเร็จหรอก ทำไมนายไม่ลองรับทัณฑ์สายฟ้า แล้วข้ามขั้นก่อนล่ะ!”ซูจียิ้ม ทำให้ฉินเฉาช่วยไม่ได้ เขาเสียใจ พร้อมทั้งบอกเธอว่า“การไปถึงขั้นกายทองคำสำหรับฉันนั้นยากมาก ไม่ต้องไปพูดถึงทัณฑ์สายฟ้าเลย”เพลิงที่เจ็ด, เม็ดยาวิญญาณปฐพี ไม่มีพวกมันทั้งสอง เขาก็ยากที่จะเข้าสู่ขั้นกายทองคำ“เอาตามนี้ล่ะ ฉันตัดสินใจแล้ว”ฉินเฉาตัดสินใจแล้ว ยากที่จ
