อง”เธอพูด จากนั้นก็มองสำรวจคนในห้อง เธอสังเกตเห็นพี่น้องซู,คุณหนูตระกูลเหลียว, มองดูทุกคน จากนั้นก็ก้มหัวทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้ม“สวัสดีค่ะ ฉันคือเลขาส่วนตัวของนายท่านฉิน ทุกคนเรียกฉันว่าเสี่ยวไป๋ก็ได้ค่ะ”“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโกเซน ชิโยะ เป็นทา…”เสี่ยวไป๋เอามือปิดปากชิโยะไว้ จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดออกมาว่า “เธอก็เป็นเลขาของนายท่านฉินเหมือนกันค่ะ”“โอ้ ปีใหม่แท้ ๆ แต่ต้องให้เธอมาส่งของด้วยตัวเอง!” แม่ของฉินเฉาทักทายคนทั้งสอง พร้อมกับรีบพาไปนั่ง “เจ้าสารเลวน้อย ดูแกสิ นี่งานปีใหม่ แกซื้อรถมาหาอะไร!”“หึหึ”ฉินเฉาลูบผมหลานสาวแล้วพูดว่า “นี่เป็นของขวัญสอบเข้าของเสี่ยวมิน เสี่ยวมินต้องขึ้นรถไปเรียนทุกวัน ลุงเลยตัดสินใจซื้อรถมาให้เป็นยังไง ชอบรถที่ลุงซื้อให้มั้ย”“ให้ ให้หนู?”เสี่ยวมินเอามือปิดปากน้อย ๆ อย่างตกใจ มองไปที่ลุงของเธอ ราวกับคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน“อืม” ฉินเฉาพยักหน้า“ลุง ลุงใจดีที่สุดเลย!”ฉินมินกอดฉินเฉา จากนั้นก็วิ่งไปดูรถใหม่ของเธอ“สะ เสี่ยว เสี่ยวโชว…”ป้าใหญ่เรียกชื่อตอนเด็กของฉินเฉาด้วยน˺าเสียงเบาหวิว “รถนั่นท่าทางจะแพงมากนะ…”“ไม่แพงหรอกครับ” ฉินเฉาเดินเข้าไปหาป้าใหญ่ของตัวเอง แล้วพูดว่า “ตราบเท่าที่เสี่ยวมินพอใจก็พอ ตอนนี้ป้าเชื่อผมหรือยัง ว่าผมสามารถจัดการเรื่องเงินในการไปเรียนฝรั่งเศสของเสี่ยวมินได้”“เสี่ยวโชว… เงินของหลานหามาไม่ง่าย… ป้า ป้าใหญ่รู้สึกผิดจริงๆ …”“ทำไมป้าพูดอย่างน
