ใจย่า แฟนตัวน้อยของแก รอแกมาทั้งวันแล้ว”“นี่!”เหลียวชาชาก็นั่งลงที่อีกข้างของย่า ช่วยทุบขาอีกข้างให้ท่าน “ย่ารักฉัน จึงช่วยพูดให้ฉัน สหายเสี่ยวโชว นายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ!”“ไม่อนุญาตให้เธอเรียกชื่อเล่นตอนเด็กของฉัน!”ฉินเฉาถลึงตาใส่เหลียวชาชา จากนั้นก็พูดว่า “แล้วก็ ใครให้เธอมากัน!”“คุณย่าคะ เขารังแกหนู…”เหลียวชาชากอดขาย่าของเขา จากนั้นก็แสร้งเป็นบีบน˺าตา“สารเลวน้อย ทำไมถึงรังแกชาชา!”ย่าซึ่งรักหลานชายที่สุด ตอนนี้เพื่อเหลียวชาชาแล้ว เธอถึงกลับชักสีหน้า และตวาดใส่หลานชายของตัวเอง“เสี่ยวโชว แกทำแบบนี้กับชาชาไม่ถูกนะ!”ป้าใหญ่ก็เข้ามาช่วยพูดให้กับชาชา“ใครรังแกลูกสะใภ้ของฉัน!”แม่ของฉินเฉาถือมีดเดินออกมาจากห้องครัว “เจ้าสารเลวน้อย แกเองเหรอ!”“ผม ผมผิดไปแล้ว…”ฉินเฉาเหงื่อแตก เหลียวชาชาฝั่งตรงข้ามก็แอบทำไม้ทำมือใส่เขาเขาลุกขึ้น พร้อมกับดึงเหลียวชาชาไปอีกด้าน พร้อมกับพูดกันเสียงเบา“บรรพบุรุษน้อยของฉัน ทำไมถึงมาไม่บอกไม่กล่าวล่ะ! เธอก็รู้ว่าวันนี้ซูจีจะมา!”“ฮึ่ม!”เมื่อได้ยินว่าซูจีจะมา เหลียวชาชาก็เหมือนกับมีพลังขึ้นมา เธอกลอกตาพร้อมกับพูดอย่างไม่ยินยอมว่า“ทำไมล่ะ เธอเป็นแฟนนาย แล้วฉันไม่ใช่หรือไง?”“เธอเป็น เธอเป็น เธอเป็นป้าใหญ่ของฉัน!”ฉินเฉารีบคุกเข่าให้กับเหลียวชาชา“เป็นเด็กดีนะ รีบกลับเร็ว อย่าเพิ่มปัญหาให้กับฉัน!”“ไม่!”เหลียวชาชาผู้เอาแต่ใจกลับมาแล้ว“เด็กพวกนี้ แอบกระซิบคุยอะไรกัน!”ย่าของเข
