องก็อป”ฉินเซวียนพูด “แต่ว่าให้ของก็อปกับแฟนหนุ่มในอนาคตของเสี่ยวมิน มันจะไม่เป็นการเสียหน้าเกินไปเหรอ เสี่ยวมิน ฉันมีไอโฟนสองอยู่ไม่ได้ใช้แล้ว ไว้อีกสองวันฉันจะเอามาให้เธอแล้วกัน”“ไม่เป็นไรค่ะพี่!”เสี่ยวมินกอดมือถือที่ฉินเฉามอบให้แล้วพูดว่า “เสี่ยวมินมีมือถือที่ลุงให้แล้ว มันพอแล้ว!”“ถ้าไม่เอาก็ช่างเถอะ” ฉินเซวียนพูดในใจ งั้นเธอก็ใช้ของก็อปไปแล้วกัน“ เพราะรีบมา เลยไม่ได้เอาของขวัญติดมาด้วย”เหลียวชาชาก้มหัวให้กับย่าฉินเฉา “หนูกับฉินเฉาตกลงกันว่าจะให้ของขวัญทุกคน ของขวัญกำลังเดินทางมา มีของทุกคนเลยค่ะ”“ของขวัญ?”ฉินเฉาเกาหัว “ของขวัญอะไรที่เธอเตรียมมา?”“น่าโง่” เหลียวชาชาแอบเตะขาฉินเฉา แล้วพูดว่า “ก็ของขวัญให้ย่าน่ะสิ นายไม่คิดจะให้ของขวัญท่านหน่อยเหรอ แต่ว่า ของอยู่ที่เมืองตงชวน กำลังบินมา”“บินมา? เธอให้ซานต้าคลอสมาส่งหรือไง!”“ในหัวนายนี่มัน… ก็ต้องเฮลิคอปเตอร์สิ”เหลียวชาชากระทืบเท้าอย่างขัดใจฉินเฉาร้องเชี่ยในใจ เฮลิคอปเตอร์ แล้วลานบ้านฉันจะจอดเฮลิคอปเตอร์ได้เหรอ!“วางใจน่า ฉันดูแล้ว มันพอแบบฉิวเฉียดเลย”เหมือนกับรู้ความคิดฉินเฉา เหลียวชาชาจึงพูดยิ้ม ๆ“โอ้ ดูเด็กคนนี้สิ มาแล้วยังมีของขวัญมาด้วย”แม่ของฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “ครอบครัวของเราไม่ได้ขาดอะไรแค่เธอมาเราก็ดีใจแล้ว”“ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า” เหลียวชาชาเดินเข้าไป กอดแขนแม่ของฉินเฉา แล้วส่ายหัว “มาเจอพ่อแม่แฟนทั้งที จะไม่มีของขวัญมาด้วยได
