ล็กมากค่ะ!” เสี่ยวมินมีความสุขมาก นั่งลงข้างฉินเซวียน แล้วพูด“พี่คะ ดูสิ สวยมั้ย!”“กำไลอันแค่ไม่กี่ร้อย มีอะไรให้ดีใจกัน”ใครจะรู้ ฉินเซวียนกลับราดน˺าเย็น ทำให้บรรยากาศกลายเป็นกระอักกระอ่วนฉินเฉาไอออกมา พร้อมกับหยิบของขวัญของเขาที่วางอยู่ใกล้โต๊ะน˺าชาขึ้นมา“เสี่ยวมิน ตอนเธอสอบเข้าได้ ลุงไม่ได้มอบของขวัญให้ ปีนี้รวมกับปีใหม่ ลุงมีของขวัญมาให้ ดูสิว่าชอบมั้ย”“อะไรเหรอคะ?”เมื่อได้ยินว่ามีของขวัญ เสี่ยวมินก็มีความสุข รับของขวัญจากฉินเฉาอย่างดีใจ พร้อมกับเปิดถุงพลาสติก ทันใดนั้นก็เห็นว่าข้างในมีโทรศัพท์ไอโฟนอยู่สองเครื่อง (ไหนว่าจะซื้อให้กับจางเซียงกับไป๋เจี่ยวเจียว)“ไอโฟน!”เสี่ยวมินเปิดกล่อง หยิบมือถือที่อยู่ข้างในออกมาด้วยดวงตาเป็นประกาย “หนูมีเพื่อนใช้มือถือรุ่นนี้อยู่ มันแพงมากไม่ใช่เหรอ”เธอรู้สึกลังเล เก็บมือถือกลับลงกล่อง จากนั้น ส่งคืนฉินเฉา“ลุงคะ มันแพงเกินไป ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก! ราคาของมัน สามารถให้เสี่ยวมินใช้กินข้าวได้หลายเดือนเลย”เหลียวชาชาที่อยู่ด้านข้าง แอบถลึงตาใส่ฉินเฉาฉินเฉารับรู้ จากนั้นก็ยิ้มออกมา แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก เสี่ยวมิน ของก็อปน่ะ ราคาไม่กี่ร้อยหรอก เอาไปเล่นเถอะ มีสองสี เธอชอบสีไหนก็ใช้สีนั้น ส่วนอีกอันก็เอาไว้ให้แฟนในอนาคตของเธอ”“โอ้!”เมื่อได้ยินว่าเป็นของก็อป เสี่ยวมินก็รับมาอย่างวางใจ จากนั้นก็เล่นมือถือใหม่ของเธออย่างมีความสุข“ฉันก็ว่าแล้วว่าต้องเป็นข