ูกไปมากแค่ไหนก็ตาม ป้ารองของแกก็ไม่ยอม! ส่วนแม่ เงินที่แกส่งมาบ้านเดือนละสามพันก็ไม่พอทำอะไร แม่อยากเก็บเงินไว้ซื้อบ้านให้แก! ส่วนพี่สาวของแกนั้น เฮ้อ…อย่าไปพูดถึงเลย”“เรื่องนี้ ให้ผมจัดการเอง”ฉินเฉายิ้ม “ดูจากความลำบากของป้า ให้ผมช่วยเธอจัดการเรื่องนี้เอง”“เสี่ยวโชว แกพูดอะไร?” แม่ของฉินเฉาจ้องเขาด้วยสีหน้าเหม่อลอยนิดหน่อย “แกมีวิธีหาเงินสามแสนนั่นเหรอ”“โอ๊ย รถที่ผมซื้อให้เสี่ยวมิน ยังแพงกว่านี้เลย”ฉินเฉาพูดกลั้วหัวเราะ“รถ? รถอะไร?” แม่ของฉินเฉาเหมือนฟังไม่เข้าใจ เธอกังวลพร้อมกับดึงแขนฉินเฉา “เสี่ยวโชว แกคงไม่ทำเรื่องผิดกฎหมายจริง ๆใช่มั้ย? ไอ้ที่ข้าราชการพูดว่าลักลอบขนของเถื่อน, ค้ายาอะไรนั่น!”“โอ๊ยแม่ ผมบอกตั้งหลายครั้งแล้ว ว่าลูกชายของแม่ไม่ทำเรื่องพวกนั้นหรอก”“งั้นแกหาเงินมากขนาดนั้นได้ยังไง…”“เรื่องนี้ไว้มีเวลาแล้วผมจะบอกแม่ตั้งแต่ต้น” คำพูดของฉินเฉายิ่งทำให้แม่ของเขาอารมณ์เสียขึ้นไปอีก“เจ้าสารเลวนี่ ถึงกับมีเรื่องปิดบังแม่ของแกเชียวเหรอ!”“ จริงสิ แล้วย่าล่ะ?”“ย่าแกเหรอ ตอนนี้ออกไปเดินเล่น เดี๋ยวก็กลับแล้วล่ะ”แม่ของฉินเฉาพูด “เสี่ยวมินพาแกออกไป ใช่แล้ว แฟนตัวน้อยของแก ยัยหนูนั่นก็ดีนะ แต่ว่าเด็กไปหน่อย”“อะไรนะ?” ฉินเฉาหายใจสะดุด “แม่ แม่พูดอะไร? แฟนตัวน้อยของผม?”“อืม ยัยหนูนั่นนิสัยดี มาฉลองปีใหม่ตั้งแต่เช้า” แม่ของเขาพูดขณะกำลังเลือกพริก“ไม่ ไม่!” ในใจของฉินเฉายุ่งเหยิงจากคำ