“พอแล้ว ฉินเฉา 200 ก็ 200”ฝ่าเซียงดึงแขนฉินเฉาไว้ “พวกเขาเปิดหอพัก ก็ใช่ว่าจะง่าย อยู่ๆ นายทำอย่างนี้ ฉันรับไม่ได้เหมือนกัน ค่าเช่าไม่ต้องเอาแล้ว ทำอย่างนี้สร้างเวรสร้างกรรมกันต่อเปล่า ๆ”ฝ่าเซียงเปิดปากพูด ทำให้ฉินเฉาต้องหน้าง˺าอีกครั้งเขาถลึงตาใส่สองสามีภรรยานั้น แล้วพูดว่า “หวังเต๋อเปียว เงินสองร้อยที่เหลือ ถือว่าเป็นค่าเหล้าสำหรับพี่น้องของฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะพี่น้องฉันไม่เอาเรื่อง ฉันเอาแกตายแน่”จากนั้น เขาก็ไม่สนใจทั้งสองคนอีก เดินตามฝ่าเซียงขึ้นบันไดไปหอพักนี้มีด้วยกันสี่ชั้น พวกฝ่าเซียงอาศัยอยู่ชั้นบนสุด แต่บันไดนี้ออกจะแคบไปหน่อย ยิ่งกว่านั้นยังสกปรกมากด้วยแต่ฝ่าเซียงเหมือนกับไม่สนใจเรื่องนี้เดินขึ้นบันไดไป จากนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดประตูฉินเฉาคิดในใจว่า บ้าชะมัดกุญแจก็ไม่มี แล้วมันจะปลอดภัยได้ไงวะ!หลังจากนั้น ในใจของฉินเฉาก็คิดว่าอาศัยอยู่กับปีศาจงู ไม่มีอะไรไม่ปลอดภัย แค่เธอไม่หาเรื่องคนอื่นก็ถือว่าดีแล้ว“ที่รัก คุณกลับมาแล้ว!”เสียงจากข้างใน ฉินเฉาคุ้นเคยเป็นอย่างมาก ก่อนหน้านี้น˺าเสียงของเจ้าหล่อนเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจไร้เหตุผล มาตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความสุขฉินเฉาเดินเข้าไป เห็นสาวน้อยในชุดกระโปรงยาวสีขาว กระโดดเข้าใส่อ้อมกอดของฝ่าเซียง ขาทั้งสองข้างเกี่ยวเอวเขาไว้ ขณะที่มือทั้งสองข้างกอดคอของฝ่าเซียงแน่น“ฉันอยู่นี่ทั้งวัน เบื่อมากเลย! เราเตรียมตัวไปยอดเขาหมอก ไปช่วยศิษย์พี่ก
