ันเถอะ!”“แค่ก ๆ …..” ถึงแม้ฝ่าเซียงจะคุ้นเคยกับการต้อนรับแบบนี้ แต่วันนี้ต่างออกไป เพราะมีคนนอกอยู่ด้วย ดังนั้นเขาจึงรู้สึกอายนิดหน่อย“หืม ทำไมคุณหน้าแดงล่ะ?” ไป๋เจี่ยวเจียวลูบหน้าฝ่าเซียง จากนั้นก็ฉีกยิ้มขึ้น “ฮิฮิ หรือว่าอยากแล้ว? เจ้าหลวงจีนทุศีลนี่ บอกหลายครั้งแล้วว่าร่างมนุษย์ของฉันยังไม่สมบูรณ์ มีเพียงแต่ต้องจุติใหม่ไม่อย่างนั้นจะทำให้เกิดอันตรายกับพลังปราณของคุณ…..”“เร็ว รีบปล่อยเร็ว… มีคนนอกอยู่ด้วย…”“อ๊า?”ไป๋เจี่ยวเจียวเหมือนจะปล่อยตัวมานาน จึงลืมสังเกตสิ่งรอบข้างเมื่อได้ยินคำพูดของฝ่าเซียง เธอก็มองไปที่ทางเข้า จากนั้นก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ทันใดนั้นเธอก็ตกใจคล้ายกระต่ายตื่นตูม กระโดดออกจากร่างฝ่าเซียงขณะเดียวกัน กระบี่ที่แขวนอยู่บนผนังก็พลันหลุดออกจากฝัก บินมาตรงหน้าไป๋เจี่ยวเจียว“ใคร! รายงานตัวมา!”“ไป๋เจี่ยวเจียว อะไรกัน พอมีหลวงจีนทุศีลอยู่ด้วย ถึงกับลืมฉันไปเลยเหรอ?”ฉินเฉาเดินเข้ามา ยืนอยู่ในห้อง พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้ม“นายเองเหรอ!”ไป๋เจี่ยวเจียวถอนหายใจยาว เก็บกระบี่คืนฝัก “ฉันก็คิดว่าจางเซียงไปเจอกับพวกตาเฒ่าตาแก่ที่มาตามจับเขาน่ะสิ!”“เรื่องนี้เธอวางใจเถอะ”ฉินเฉาที่ยืนอยู่พูดขึ้น “คนของวัดเป่าไต้ เขาซงซาน พวกเขาวางตัวเป็นกลาง ไม่สนใจร่วมจับตัวพวกเธอหรอก ถ้าจะมีคนมาตามจับพวกเธอ คงจะเป็นคนของเขาซูซานมากกว่า”“พวกเขาซูซานอย่างงั้นเหรอ!” ไป๋เจี่ยวเจียวกัดฟัน “แม้ว่าฉันจะเก
