ต๋อเปียวรีบไปหาภรรยา พร้อมพูดกับเธอว่า “รีบคืนเงินให้พี่ฉินสิ เร็วเข้า!”เจ้าของหอรู้สึกเสียดาย จึงยังคงลังเลไม่ยอมหยิบเงินออกมา“เร็วเข้าสิเว้ย! ยังไม่รีบเอาเงินออกมาอีก!”หวังเต๋อเปียวรีบตะโกนใส่เจ้าของหอเจ้าอารมณ์ตอนนี้ตัวอ่อน หยิบกุญแจออกมา เปิดเก๊ะพร้อมทั้งรีบหยิบเงินฉินเฉาเห็นเงิน 200 ถูกยื่นมาให้ ก็เลิกคิ้วขึ้น“ค่าเช่าเดือนหนึ่งเท่าไหร่?”“สี่ สี่ร้อย…”“แล้วที่ยื่นมาให้ฉันสองร้อยนี่อะไร ให้ทานงั้นเหรอ?”“ไม่ใช่… คืนเงิน คืนเงินครึ่งหนึ่ง…”“เฮ้!”ฉินเฉาอารมณ์เสีย “นั่นเป็นตอนนั้น แต่ว่าเธอปฏิเสธฉัน คุยดี ๆไม่ชอบ รีบเอาเงินออกมาได้แล้ว! 400 น้อยกว่านั้นแม้แต่สลึงเดียวก็ไม่ได้!”“ไม่มี ไม่มีแล้ว… ทั้งเนื้อทั้งตัวมีอยู่ 200…”เจ้าของหอหน้าเบ้ ทำให้ฉินเฉาคิดจะใช้กำลังบังคับ
