ออกไปแล้วคนงานคนนี้เผยให้เห็นเพียงด้านหลัง แต่ก็พอดูออกว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่“ในเมื่อนายสอดมือเข้ามา งั้นก็มาสู้กันเถอะ!”ฉินเฉายิ่งมายิ่งสนใจ ปีใหม่นี้ ถึงกับเจอคนที่ตัวเขาอยากจะสู้ด้วยเขาย่อเข่าลง กระโจนเข้าใส่ชายที่หันหลังคนนั้น“ระวัง ฉันมาแล้ว!”แต่ใครจะรู้ ชายคนนั้นกลับไม่หลบ ยืนนิ่ง ปล่อยให้เท้าของฉินเฉาถีบเข้าใส่หลังเขาอย่างจังปัง!ชายคนนั้นเดินเซไปสองก้าว แทบจะทรุดลงกับพื้น“ทำไมนายไม่ตอบโต้?”ฉินเฉายืนพูดอย่างไม่สบอารมณ์“น้องชาย ฉันเพิ่งเตะนายไปเมื่อกี้ ตอนนี้ให้นายเตะคืน ถือว่าเราหายกัน”เมื่อชายคนนั้นพูดออกมา ก็พลันทำให้ฉินเฉาตกใจเมื่อเขาหันมา ฉินเฉายิ่งตกใจขึ้นไปอีก“ฟา ฟา ฟา ฝ่าเซียง!”“ฉินเฉา? ทำไมถึงเป็นนาย?”ฝั่งตรงข้ามก็ตกใจเช่นกัน“สวรรค์… ฝ่าเซียง ทำไมนายถึงมาทำงานนี้…”ฉินเฉามองฝั่งตรงข้าม ที่เมื่อก่อนเป็นหลวงจีน แต่ตอนนี้กลับใส่เสื้อผ้าคนงานสกปรก มีผมขึ้นที่หัวไม่กี่นิ้ว พร้อมกับผิวที่ดำขึ้น“ไม่มีอะไร” ฝ่าเซียงทำไม้ทำมือ “ก็แค่ใช้ชีวิตธรรมดา”“ฉันไปจัดการเจ้าพวกนี้ก่อน ไว้ฉันจะกลับมาคุยกับนาย”ฉินเฉามองไปที่ตัวหัวหน้าที่อยู่บนพื้น พร้อมกับก้าวเข้าไปตัวหัวหน้าตัวสั่น รีบไปหลบอยู่หลังฝ่าเซียง“ฉินเฉา พอแล้วล่ะ อย่าทำอะไรคนพวกนี้เลย”“นี่ ฝ่าเซียง นายจะใจดีเกินไปแล้ว” ฉินเฉาอดไม่ได้ ต้องพูดเสียดสีออกมา “พวกมันตีนาย จะตัดแขนนาย ไม่ให้นายทำงานที่นี่ แต่นายกลับพูดช่วยพวกมันอีก”“หว่า
