วย?”“ตอนแรกเธอจะให้ฉันชื่อว่า สวี่เซียน ฉันก็คิดว่าชื่อนี้ดี แต่สุดท้ายเธอก็ไม่เอา ถ้าฉันชื่อสวี่เซียน งั้นเธอไม่ต้องเป็นไป๋ซูเจินหรอกเหรอยิ่งกว่านั้น ไป๋ซูเจินยังไม่มีจุดจบที่ดี ดังนั้น เธอจึงเปลี่ยนชื่อใหม่ให้กับฉัน”“ฮ่า ๆ ๆ!” ฉินเฉาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่ “ชื่อนี้ พวกนายก็คิดได้? หลวงจีนทุศีล นายไม่รู้จักตำนานนางพญางูขาวเหรอ?” (สวี่เซียนกับไป๋ซูเจินเป็นตัวเอกเรื่องนางพญางูขาว)“เรื่องอะไร?” ฝ่าเซียงลูบหัวของเขา “ฉันไม่เคยได้ยิน”“ไม่เคยได้ยิน” ฉินเฉามีสีหน้ามีความสุข “งั้นตอนนี้นายชื่ออะไร”“ตอนนี้ ชื่อของฉันคือ จางเซียง”“จางเซียง? ฝ่าเซียง?”ฉินเฉาพูดออกมา แล้วพูดว่า “ดูแล้ว ชื่อนี้ของนายดูจะคล้าย ๆ กันนะ เป็นไปได้ว่า ไป๋เจี่ยวเจียวจะคุ้นกับชื่อทางธรรมของนาย จึงได้ให้ชื่อนี้กับนาย”“อืม เธอก็พูดอย่างนั้น”อดีตหลวงจีนที่เปลี่ยนชื่อเป็นจางเซียง มองมาที่ฉินเฉาแล้วพูดยิ้มๆ ว่า “ในเมื่อเจอกัน ก็ถือว่าเป็นโชคชะตา ไปดื่มที่บ้านฉันสักแก้วสองแก้ว เจี่ยวเจียวคงดีใจที่ได้เจอนาย”“แค่เธอไม่สู้กับฉันก็ดีมากแล้ว” ฉินเฉาเบ้ปาก แต่เหมือนกับนึกอะไรขึ้นได้ จึงเลิกคิ้วแล้วพูดขึ้นว่า “สมกับเป็นหลวงจีนทุศีล ตอนนี้รู้จักดื่มแล้ว!”“ไม่ ไม่! นี่เป็นน˺าองุ่นหมัก เจี่ยวเจียวบอกว่าน˺าองุ่นหมักนี้ ไม่ถือว่าเป็นเหล้า สามารถดื่มได้…”“นี่ ภรรยานายนี่ ไม่กลัวว่าหลังตายไปแล้วจะตกนรกหรือไง!”“หา?” ฝ่าเซียงนิ่งไป ลูบ
