้นเหรอ!” ฉินเฉายกมือทั้งสองข้างขึ้นสูง แล้วพูดเสียงดังว่า“โลกนี้มีหลายสิ่งที่สวยงาม ทำไมเราต้องยอมแพ้ด้วย!”“พี่น้องฉินเป็นผู้ฝึกตนปีศาจ ธรรมชาติแตกต่างจากผู้ฝึกตนพุทธะอย่างเรา แม้ว่าฉันจะออกจากวัดมา แต่ในใจยังมีพุทธะ ใดใดในโลกล้วนไม่อาจหลีกหนีกรรมพ้น นายและฉัน พวกเราล้วนมีกรรม”“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ บอกฉันมาตามตรง”ฉินเฉากอดไหล่ฝ่าเซียง “พวกนายมีอะไรกันแล้วหรือยัง…”“เอิ่ม พี่น้องฉินหมายถึงอะไร?”“ความหมายของฉันคือ… นายกับไป๋เจี่ยวเจียว มี… อืม มีอะไรกันหรือยัง?”ตาของฉินเฉาที่มองมา ดูเป็นประกายหน้าของฝ่าเซียงขึ้นสีในทันใด“พี่น้องฉิน เรื่องนี้พูดไม่ได้จริง ๆ!”“มีอะไรพูดไม่ได้กัน!” ฉินเฉายังไล่ต่อ “ดูจากท่าทางของนายก็รู้แล้ว! จากนี้ไป ฉันจะเรียกนายว่าหลวงจีนทุศีล!”“อามิตตาพุธ…” ครั้งนี้ ฝ่าเซียงไม่พูดกับฉินเฉา เขาช่วยไม่ได้ ต้องพนมมือขึ้น พร้อมกับท่องอามิตตาพุธออกมา“บอกฉันหน่อยสิ ฝ่าเซียง ทำไมต้องมาทำงานเป็นคนถือกระเป๋า”“เพราะงานอื่นฉันทำไม่ได้” ฝ่าเซียงพูดอย่างจริงจัง “ยิ่งกว่านั้นฉันกลับมาใช้ชีวิตธรรมดาแล้ว พี่น้องฉินไม่ต้องเรียกชื่อทางธรรมของฉันแล้ว หลังจากที่กลับมาใช้ชีวิตธรรมดา ฉันก็เปลี่ยนมาใช้ชื่อของครอบครัวแล้ว”“โอ้?” ฉินเฉาสนใจอย่างมาก “ฉันได้ยินมาว่า นายถูกอาจารย์ของนายเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก นายมีชื่อเก่าด้วยเหรอ?”“เจี่ยวเจียวตั้งให้น่ะ”“เธอเหรอ? คนอย่างเธอตั้งชื่อดี ๆ เป็นด้