“คงจะไม่ใช่มีงานของบริษัทโล่สีฟ้ามาให้ผมทำอีกนะ?”เขานึกถึงงานครั้งก่อน อดตำหนิออกมาไม่ได้ “ครั้งก่อนก็ทำให้บริษัทของเรามีชื่อเสียงแล้ว ในงานนั้น บริษัทวีนัสตายไปสอง ทหารตายไปเท่าไหร่ไม่รู้ ตอนนี้ ชื่อเสียงของบริษัทโล่สีฟ้าของเราโด่งดังแล้วยังต้องการงานใหญ่เพื่อเพิ่มชื่อเสียงอีกเหรอ?”“ดูแลน้องสาวฉันให้ดี”ซูเฟยพูดออกมา ไม่เกี่ยวกับบริษัทโล่สีฟ้าเลยสักนิด“อืม เรื่องนี้… นี่ไม่จำเป็นให้คุณต้องบอก เพราะผมดูแลซูจีด้วยชีวิตอยู่แล้ว” ฉินเฉาตบหน้าอกตัวเองแล้วพูด“ทำเป็นพูดดี”ซูเฟยกลอกตาใส่ฉินเฉา “นายคิดว่าที่ฉันมองหานาย ต้องเป็นเรื่องงานแน่ ๆ อย่างงั้นเหรอ?”“นี่ จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ถูก” ฉินเฉาถูจมูก ยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “แต่บอสซูให้รูปลักษณ์เป็นสาวนักธุรกิจ ทำให้ผมอดคิดแต่เรื่องงานไม่ได้”“โอ้?” ซูจีดันแว่นตาขึ้น “อย่างนี้นี่เอง”ความเป็นหญิงของเธอที่ซ่อนไว้ข้างใน อดไม่ได้ถามคำนี้ออกมา“งั้นนายชอบฉันมั้ย…”“ผมชอบผู้หญิงมากความสามารถอยู่แล้ว” ฉินเฉาไม่พูดตรง ๆ“แต่ว่าคุณทำให้ทุกคนรู้สึกว่าไกลเกินเอื้อม ทั้งยังทำให้คุณต้องเหนื่อยอีก”“ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นผู้หญิงที่เอาแต่ทำงาน แต่ถ้าฉันไม่ทำแล้วใครจะทำ?”ซูเฟยมองไปที่ฉินเฉาแล้วพูดช้า ๆ ว่า “บางที วันหนึ่ง ถ้าฉันพบผู้ชายที่ทำให้ฉันเชื่อใจ และอยากจะฝากชีวิตทั้งชีวิตไว้กับเขา บางทีฉันอาจจะถอนตัว แล้วทำตัวเป็นภรรยาตัวน้อยอยู่ที่บ้านก็ได้”“นี่! อย่างบอสซูนี่เ
