หรอ จะเป็นภรรยาดูแลบ้าน?”ฉินเฉารู้สึกประหลาดใจอย่างมาก“ทำไม ไม่ใช่ว่านายก็เคยกินอาหารเช้าที่ฉันทำหรอกเหรอ?”ซูเฟยถลึงตาใส่ฉินเฉาคราหนึ่งพวกเขาเคยอยู่ด้วยกันครั้งหนึ่ง อย่าบอกนะว่าเจ้านี่ลืมไปแล้ว!“ใช่! ผมจำได้แล้ว!”ฉินเฉาตบมือแล้วพูดออกมา“เบา ๆ หน่อย!” ซูเฟยไม่รู้ว่าถลึงตาใส่เขามากี่ครั้งแล้ว “ไม่กลัวซูจีจะตื่นหรือไง!”“ไม่เป็นไรหรอก น้องสาวของคุณหลับทีเหมือนหมูตาย ต่อให้ฟ้าผ่าเธอก็ไม่ตื่น!”“พูดถึงเธอเสีย ๆ หาย ๆ ระวังเธอจะต่อยนายเข้าให้”ซูเฟยพูดยิ้มๆ“นี่ จะเป็นไปได้ยังไง” ฉินเฉาโม้ออกมา “ที่จริงแล้ว เป็นผมต่างหากที่เป็นคนตัดสินใจ! ถ้าผมบอกให้ไปทางตะวันออก เธอก็ไม่กล้าไปทางตะวันตก ถ้าผมบอกให้จัดการสุนัข เธอก็ไม่กล้าไปด่าไก่!”“โอ้ สหายฉินของเรา ที่แท้ก็มีความสามารถยิ่งใหญ่ขนาดนี้”ซูเฟยเลิกคิ้ว แล้วพูดออกมาว่า “มีคนที่จัดการน้องสาวฉันได้ด้วย ช่างหายากจริงๆ”“คุณคิดว่าผมเป็นใครกันล่ะ!”เรื่องคุยโตว่าไม่กลัวเมีย นี่เป็นสิ่งที่ฉินเฉาเรียนมาจากหลัวยู่เฟิง!“ฉินเฉา! ฉันจะอัดนายให้น่วมเลย!”ในตอนนี้เอง สาวน้อยที่กำลังนอนหลับอย่างสบายบนตักของซูเฟยอยู่ ๆ ก็ควงหมัดขึ้นมา พร้อมกับตะโกนออกมานี่ทำให้ฉินเฉาตกใจ จนสะดุ้งกระเถิบชิดเบาะไปซูเฟยเห็นอย่างนี้ จึงยิ้มออกมา“ไง ไม่ใช่ว่าน้องเขยของฉันพูดว่าจัดการน้องสาวของฉันจนอยู่หมัดหรือไง ทำไมถึงมีสภาพอย่างนี้ หรือว่าจะกลัวน้องสาวของฉันต่อยเข้าให้”“เฮ้ เฮ้” ฉิ
