นเฉาเอามือถูจมูก ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “ไม่ใช่ว่ามีคำพูดที่ว่า ตบแล้วจูบ ด่าเพราะรักหรอกเหรอ…”“ใช่” ซูเฟยพูดอย่างเหน็บแนมออกมา “ดูเหมือนว่าน้องสาวของฉันจะ ‘รัก’ นายมากจริง ๆ …”“…..” ฉินเฉาฟังความหมายของซูเฟยออก จึงทำให้พูดไม่ออก“น้องสาวของฉัน” ซูเฟยพูด อดมองลงมาที่สาวน้อยที่นอนบนตักไม่ได้ “แม้ว่าตอนเด็กพวกเราจะจน แต่ก็ตามใจเธอที่สุด จำได้ว่าตอนนั้นพวกเราเตี้ย จึงทำให้ถูกเด็กผู้ชายในโรงเรียนรังแกบ่อย ๆ พี่ชายของเราได้ไปจัดการเด็กผู้ชายพวกนั้น ทั้งยังตามไปถึงบ้านของครอบครัวเด็กพวกนั้น แล้วต่อยพ่อของเด็กพวกนั้นด้วย ยังไงก็ตาม ตอนนั้นพี่ชายก็มีความสุข เขาเช็ดน˺าตาให้กับซูจีที่กำลังร้องไห้ แล้วบอกกับพวกเราทั้งสองว่า หลังจากนี้ถ้ามีใครรังแกอีกไม่ต้องไปกลัว เพราะว่าพี่จะคอยช่วยพวกเราเอง”“ซูเหยา…”ฉินเฉาอดคิดไปถึงวันที่เจอกับชายคนนั้นไม่ได้
