“ฉินเฉา! ฉันหิวแล้ว! เสร็จหรือยัง!”ซูจีนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ มองดู LCD TV ที่ติดอยู่บนผนังห้องพร้อมกับตะโกนใส่ฉินเฉาในตอนนี้เธอแต่งชุดอยู่บ้าน ท่อนบนสวมเสื้อนอนตัวหลวม คอเสื้อเว้าต˹ามาก เธอนอนอยู่บนโซฟาหน้าอกคู่สวยเบียดทะลักแทบจะโผล่ออกมาจากเสื้อ ท่อนล่างของเธอเป็นกางเกงขาสั้นที่ยาวถึงแค่ต้นขาเท่านั้น เผยให้เห็นเรียวขางามของเธอ ที่เหมือนกับเป็นสิ่งประดิษฐ์ชั้นยอดจากพระเจ้า สาวงามคนนี้ ผิวของเธอดูเรียบเนียน ถ้าผู้ชายคนอื่นมาเห็นเข้า นัยน์ตาของพวกเขาคงถลนออกนอกเบ้าอย่างแน่นอนส่วนจิ้งจอกขาวตัวน้อยนั้น นอนอยู่บนขางามของเธอ ปากของมันกำลังงับอาหารที่ซูจีกำลังป้อนให้ทั้งคนทั้งจิ้งจอก พากันดูทีวีแทบทั้งวัน รีโมตก็วางไว้ใกล้เท้า เมื่ออยากจะเปลี่ยนช่อง ซูจีก็ใช้เท้าของเธอ เขี่ยๆ หน่อยก็เปลี่ยนช่องได้โดยไม่ต้องลุกเวลาก็ผ่านมานานแล้ว! แต่เจ้าฉินเฉาเจ้าคนสมควรตาย กลับยังทำอาหารไม่เสร็จ!“กำลังรีบอยู่จ้าาาา!” ฉินเฉาที่อยู่ในครัวโอดครวญออกมา “พี่สาวนี่เพิ่งจะผ่านมา 20 นาทีเอง อาหารอะไรจะเสร็จไวปานนั้น!”“ฮึ่มมม! อาหารน่ะนะ ต้องอร่อยและรวดเร็ว!” ซูจีส่ายหมัดน้อย ๆของเธอ “ถ้าแค่นี้ยังทำไม่ได้ แล้วจะเป็นพ่อครัวของคุณหนูคนนี้ได้ยังไง!”“เธอพูดมันก็ง่ายสิ มาทำเองมั้ย!” ฉินเฉาท้อใจหนักมาก“ฮึ่ม นี่คือการทดสอบของคุณหนูคนนี้!” ซูจีพูดอย่างถือสิทธิ์ตั้งแต่หัวจรดเท้า “ยิ่งกว่านั้น อาหารทั้งหลายของนาย คุณหนูคนน
