างมือ“นี่ ฝีมือฉันพอๆ กับระดับห้องอาหารในหอพักอย่างงั้นเหรอ”ฉินเฉาไม่พอใจนัก เขาตักอาหารใส่ชามของจิ้งจอกน้อย จิ้งจอกตัวนี้เลือกกินมาก นอกจาก KFC แล้ว เธอชอบกินไก่ที่สุด ดังนั้นฉินเฉาจึงจัดการตักปีกไก่ทอดให้กับเธอเท่านั้น“มารดามันเถอะ จิ้งจอกนี่ แม้แต่หมูก็ไม่กิน”ซี่โครงผัดเปรี้ยวหวาน จิ้งจอกน้อยไม่แม้แต่จะชายตามอง“จิ้งจอกน้อยไม่กินอะไรนอกจากไก่ นายไม่ชอบกินไก่อย่างงั้นเหรอ!”เมื่อซูจีล้างมือเสร็จ ขณะที่เดินมา เธอก็ยิ้มพร้อมกับถามฉินเฉา“ฉันไม่ใช่จิ้งจอก”“แน่นอนว่านายไม่ใช่จิ้งจอก! นายไม่น่ารักสักนิด นายมันพังพอนชัด ๆ !”“ฉัน…”เส้นเลือดผุดขึ้นบนขมับของฉินเฉา“ถ้าฉันเป็นพังพอน แล้วเธอเป็นอะไร? ตัวนิ่มอย่างงั้นเหรอ?”“หัวนายสิ นายนั่นแหละตัวนิ่ม!”ซูจีกลอกตา จากนั้นก็กำหมัดต่อยใส่ฉินเฉาหลังจากนั่งลง เธอก็หยิบตะเกียบขึ้นมา“ฮิฮิ ฉันจะช่วยชิมรสชาติฝีมือนายสักหน่อยแล้วกัน!”หลังจากพูดจบ เธอก็ไม่ได้กินแบบหญิงสาวคนอื่น ราวกับพายุเข้าเธอเริ่มกวาดอาหารที่อยู่บนโต๊ะอย่างรวดเร็วหลังจากรู้ว่าซูจีกลายเป็นตัวตะกละอย่างนี้ ฉินเฉาก็ไม่เข้าไปแย่งเธอทาน เขานั่งอยู่อีกฝั่งมองเธอกินอาหารจนเสร็จ จากนั้นเขาค่อยเริ่มกิน“ นายนี่จริง ๆ เลย ทำไมตอนฉันกิน นายถึงไม่กิน ”ซูจีวางกระดูกไก่ พร้อมกับจ้องฉินเฉา“ฉันไม่สามารถแย่งเธอกินได้ ก็เธอมันตัวนิ่มนี่”ฉินเฉาพูดอย่างมีความสุข“หัวนายสิ! พังพอนอย่างนายไม่ต้องกินแล้ว ฉันจะก
