ล้อมเข้าไป ทั้งผลักทั้งดัน เหล่ายามออกยามในโรงเรียน มีคนหนุ่มและกล้าอยู่ไม่กี่คน ส่วนมากยืนนิ่งปล่อยให้พวกนี้ข่มขู่จางลี่ซึ่งเป็นคนหนุ่ม ดึงกระบองออกมา ฟาดเข้าที่หน้าของชายตรงหน้าชายคนนั้นเลือดอาบหน้า ร้องโหยหวนออกมานี่เท่ากับไปปลุกอารมณ์ร้ายของพวกมัน“แม่งเอ๊ย ไอ้หนู หาที่ตาย!”ชายพวกนี้หยิบมีดออกมาจากกระเป๋า เตรียมจัดการกับจางลี่เหล่ายามเห็นว่าฝั่งตรงข้ามมีมีด พากันกลัว พร้อมกับหลบไปด้านข้างเพื่อเงินเดือนไม่กี่พัน แต่ต้องเสี่ยงชีวิต อย่างนี้ไม่คุ้มกันเท่าไหร่!ฉินเฉาที่อยู่ข้างหลังไม่ไกล เห็นยามพวกนี้ไม่กล้าสู้ ก็รู้สึกผิดหวังเมื่อดูพวกเล่ยจื่อกับชูซาน แม้ฝั่งตรงข้ามมีปืน พวกเขายังวิ่งเข้าใส่แบบไม่หวาดกลัว“เลขาฉิน คุณหนีไป! ไม่ต้องแจ้งตำรวจ ไปหาพี่ชวน!” จางลี่มีความสามารถ เขาจัดการได้อีกสองคนพร้อมกับตะโกนใส่ฉินหลิง“ แกคิดว่าพวกฉันโง่เหรอ!”ชายคนหนึ่งสบถออกมา “คนอย่างพวกแกก็รู้จักพี่ชวน!”หลังจากพูดจบ มันก็ถือมีดแทงเข้าใส่ท้องของจางลี่จางลี่เพิ่งจะจัดการไปได้อีกคน ตอนนี้หายใจหอบ เมื่อจู่ ๆ มีดแทงเข้ามา เขาทำท่าว่าจะหลบไม่พ้นแต่ในตอนนี้ ได้มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา จับเข้าที่ข้อมือของชายที่แทงมีดเข้าใส่“ใคร?”ชายคนนั้นสะบัด แต่มือของฝั่งตรงข้ามราวกับคีมหนีบ ไม่ว่าจะสะบัดยังไงก็ไม่หลุด“ถึงกับใช้มีด แกไม่อายหรือไง”เมื่อฉินเฉาเพิ่มแรงบีบเข้าไป ชายคนนั้นก็รู้สึกว่าข้อมือนี้เหมือนจะไม่ใช่ของเขา
