เจ็บจนต้องคุกเข่าลงกับพื้น พร้อมกับร้องออกมาอย่างน่าสงสารเสียงร้องของเขาดึงดูดความสนใจของคนอื่น ๆ“ฉิน ฉินเฉา?”กระบองไฟฟ้าหวังตกใจ เขาไม่คิดว่าฉินเฉาจะอยู่ที่นี่“กระบองไฟฟ้าหวัง ฉันลืมบอกแกไป ตำแหน่งของแกตอนนี้เป็นของฉันแล้ว”ฉินเฉาเตะชายคนนั้นกระเด็นไป เดินไปหาฉินหลิง ขวางอยู่ตรงหน้าเธอ พูดกับหวังเหวินคุนว่า “ผู้อำนวยซูคิดว่าในหน่วยนี้ แกมันไม่จำเป็น ดังนั้นจึงได้ไล่แกออก”“ฉินเฉา แก!”หวังเหวินคุนไม่พอใจฉินเฉา เมื่อได้ยินคำพูดของเขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมา “ พี่น้องทั้งหลาย จัดการมันให้ฉัน! เมื่อขามันหัก จะดูสิว่าหลังจากนี้มันจะยังเป็นยามได้อีกมั้ย! เมื่อจบเรื่องนี้ พวกเราไปที่โรงแรมแอนโทนี่กัน!”“จัดการ จัดการแม่แกน่ะสิ!”ชายคนหนึ่งตบเข้าที่ปากของกระบองไฟฟ้าหวัง“ ไอ้เวรนี่! แกให้ฉันจัดการใคร จัดการนายท่านฉินอย่างงั้นเหรอ!ฉันว่าจัดการแกแทนดีกว่า!”จากนั้นก็ถีบใส่กระบองไฟฟ้าหวังจนล้ม พร้อมกับคนที่เหลือเข้ามาช่วยรุมกระทืบเขานี่ทำให้จางลี่ตกใจ มีอย่างนี้ด้วย อัดพวกเดียวกันซะงั้น?“โอ้ นายท่านฉิน ช่างน่าอายจริงๆ”ชายที่ตบปากกระบองไฟฟ้าหวัง ตอนนี้มีท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวขณะที่พูดกับฉินเฉา
