างที่หวู่ถงบอก มันใช้ความเร็วที่เร็วมาก ทะยานไปทางเมืองหลวงและในตอนนี้เอง หู่ชิงและพวกก็ใช้วิชาลับกลับไปที่พันธมิตรปีศาจเธอกระจายข่าวเรื่องที่ฉินเฉาเป็นประมุขนิกายหลัวซาออกไปทุกช่องทาง“ฉินเฉาเข้าสู่เส้นทางปีศาจ?”บนยอดเขาหมอก ตงฟางอิ๋งได้รับจดหมายที่ลูกศิษย์ส่งมาให้ สีหน้าของเธอกลายเป็นน่าเกลียด “ดีมาก ฉินเฉา ยอดเขาหมอกของฉันถ้าจะจัดการกับนายก็เป็นเรื่องยุ่งยากอยู่มาก แต่เมื่อเป็นอย่างนี้ ยอดเขาหมอกของฉัน เมื่อเจอนายเมื่อไหร่ นั่นก็คือเวลาตายของนาย!”“อาจารย์อา พี่ใหญ่ฉินกลายเป็นประมุขของนิกายหลัวซาแล้ว”ในเขาบู๊ตึ๊ง นักพรตน้อยชูเฟิงกำลังพูดกับอาจารย์อาขี้เมาของเขาที่กำลังดื่มเหล้าอยู่“หือ?”จิวจงเทียนดื่มจนมีอาการเมาอยู่บ้าง พูดติด ๆ ขัด ๆ ว่า “ฮ่า ๆ ๆมีเหล้าวันนี้ ดื่มจนเมามาย… ผลักไสเขาเป็นปีศาจ พวกเขาเองก็ไม่ต่างกัน…..”“อาจารย์อา ท่านพูดอะไร? ทำไมหลานถึงไม่เข้าใจ?” ชูเฟิงเกาหัวแล้วถามออกไป แต่ก็พบว่าจิวจงเทียนส่งเสียงกรนออกมาแล้ว ขณะที่นอนอยู่บนเปล“ในที่สุดนายก็ตัดสินใจ คิดจะเป็นศัตรูกับฝ่ายธรรมะอย่างงั้นเหรอ?”เฉินชิงยืนอยู่บนยอดเขา มองลงไปที่ป่าเบื้องล่าง มีท่าทางเศร้าโศก พูดออกมา ไม่รู้ทำไม มือของเธอถึงได้ลูบท้องตัวเองช้า ๆ“อาจารย์อา!” ในตอนนี้เอง เฉินอวี่ก็ได้ท่องกระบี่มา “ผู้คุมกฎหลงเรียกหาท่าน!”“อืม รู้แล้ว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ” เฉินชิงไม่หันกลับไป พยักหน้า“ในที่สุดก็ต้องไป…”“
