ฮึ่ม ฉันบอกแล้วว่าฉินเฉาอะไรนั่นไม่ใช่คนดี!”หยวนหยินโยนจดหมายลงบนโต๊ะ แล้วพูดอย่างเย็นชา “ครั้งหน้าที่เจอมัน ฉันจะต้องแทงมันอย่างแน่นอน!”“พี่ใหญ่ฉินทำอย่างนี้ แน่นอนว่าต้องมีเหตุผล…”หยวนเมิ่งที่กอดกระบี่นั่งอยู่ข้าง ๆ เหมือนกับต้องการแก้ตัวแทนฉินเฉา“มีเหตุผลอะไร ยังไงมันก็เป็นปีศาจจากเส้นทางปีศาจอยู่แล้ว!”หยวนหยินสั่งสอนศิษย์น้องของเธอ “เธอน่ะสมองช้า คิดไม่ทันเจ้าปีศาจนั่นหรอก! ฉันว่านะ เธอคงจะมีความรักให้คนอื่นแล้วล่ะ!”“มะ ไม่มี…”“ยังจะบอกว่าไม่มีอีก หน้าแดงซะขนาดนั้น”“คะ แค่ร้อนนิดหน่อย…”“แต่นี่มันหน้าหนาวนะ!”“อามิตตาพุธ…..”ในมุมหนึ่งของสถานีรถไฟ หลวงจีนอาวุโสที่กำลังทำการเรี่ยไรเงินอยู่ ๆ ก็พนมมือขึ้น แล้วร้องอามิตตาพุธ “ฉินเฉา เอ๊ย ฉินเฉา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการกระทำของนายแล้ว…”
