หลังเก้าอี้ตรงหน้า ขณะที่มือกำลังกอดนักบินสาวทำให้ร่างของทั้งสองติดกัน และในตอนนี้ เขาก็ได้ถามเธอออกมา“ข้างล่างนี้เป็นพื้นที่ปลอดคนใช่มั้ย?”“ใช่ค่ะ ข้างล่างเป็นทะเลทรายในมองโกเลีย!”“งั้นก็คงไม่เป็นไร”ฉินเฉาพูดจบก็กระทืบเท้า กระโดดลงไปพร้อมกับที่กำลังกอดนักบิน ฝ่ากระแสลมแรง กระโจนออกจากห้องเครื่องและเครื่องบินลำนั้นก็ส่งเสียงแหวกอากาศ พร้อมกับดิ่งลง“สหายตัวแทนพิเศษ โปรดใส่ร่มชูชีพไว้ที่หลังด้วยค่ะ…”แม้ว่าจะออกมาจากเครื่องบินได้อย่างปลอดภัย แต่ข้างนอก มองลงไปเห็นพื้นดินที่ยิ่งใหญ่จากความสูงนับหมื่นฟุตนี้ นักบินสาวก็อดไม่ได้ต้องกรีดร้องออกมาฉินเฉารู้สึกสนุก ขณะที่เธอกำลังกรีดร้อง เขาก็สวมร่มชูชีพให้เธออย่างแน่นหนา“สหายตัวแทนพิเศษ! ทำไมคุณถึงได้ใส่ร่มชูชีพให้ฉัน!”“คนสวย เธอชื่ออะไร?”ฉินเฉาฉีกยิ้มถาม“อ่า?”นักบินสาวเซ่อไปนิดหน่อย ในความสูงจากพื้นดินหนึ่งหมื่นฟุตนี้ขณะที่ทั้งสองกำลังจะกลายเป็นเนื้อบด ทำไมตัวแทนพิเศษถึงได้มีอารมณ์เล่นตลกด้วย“ ฉันชื่อของฉันชื่อ หวู่ถง!”“ ดีมาก… สหายหวู่ถง” ฉินเฉายกมือตะเบ๊ะให้นักบินสาว “ถ้ามีโอกาส เราไปทานข้าวด้วยกันนะ”จากนั้น เขาก็ยื่นมือออกไปกางร่มชูชีพให้กับหวู่ถง“อ๊า!”ความเร็วที่ตกลงของทั้งสองค่อย ๆ ช้าลง ร่มชูชีพได้กางออกอย่างงดงาม“สหายตัวแทนพิเศษ!” สายตาของหวู่ถงเป็นประกายวาบ “คุณจับฉันไว้ เราจะได้ลงพื้นด้วยกันอย่างปลอดภัย”“เธอหลอกฉันเป็นรอบที่สองแล้ว
