นะ” ฉินเฉามองเข้าไปในตาของเธอ “ร่มชูชีพนี้ รับน˺าหนักคนสองคนไม่ไหวหรอก”“แต่ว่าตัวฉันเบามาก!” หวู่ถงกัดริมฝีปากพูด“แต่ว่าฉันตัวหนักมาก” ฉินเฉาพูด พร้อมกับปล่อยเอวอ้อนแอ้นของเธอ พร้อมกับหงายตัวดิ่งลงพื้นไป “ต้องรอดนะ!”เมื่อน˺าเสียงของเขาสิ้นสุด ร่างก็ดิ่งลงพื้น“สหายตัวแทนพิเศษ!”หวู่ถงตกใจจนหน้าซีดแต่ฉินเฉาตอนนี้ยังคงมีท่าทางสบายอกสบายใจ บนใบหน้าหามีความกลัวไม่ ร่างของเขาราวกับนกตัวใหญ่ เร่งความเร็วในอากาศไม่หยุด อย่างรวดเร็ว เขาก็เข้าใกล้ชีกับหยางลี่แล้ว“พี่ใหญ่!”หยางลี่เห็นฉินเฉาดิ่งลงมา เธอก็ยื่นมือออกไปหาฉินเฉา “พี่ใหญ่จับฉันไว้!”“ยัยเด็กโง่ ฉันไม่เป็นไร”ฉินเฉาส่งยิ้มให้หยางลี่ ในขณะที่ร่างของเขายังดิ่งลงไป “เธอค่อยๆ ลงไปนะ ฉันมีเรื่องให้จัดการนิดหน่อย”หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นมือออกไปทางเหยี่ยวดำตัวยักษ์ที่กำลังใกล้เข้ามา“เรื่องอื่นช่างมันก่อน!” หยางลี่กลัวตัวสั่น แต่ยังคงยื่นมือค้างไว้“จับฉันไว้ พี่จะได้ไม่ตาย!”“ชี ดูแลหยางลี่ด้วย”ฉินเฉาไม่มีเวลาคุยกับพยาบาลสาวนางนี้ เพราะว่าเขาเห็นเหยี่ยวดำกำลังไล่ตามร่มชูชีพของเล่ยจื่ออยู่เขาทิ้งตัวดิ่งลง ร่างก็กลายเป็นดั่งกระสุนปืน เข้าใกล้เล่ยจื่อด้วยความเร็วสูงเฟิงเสี่ยวรั่วและเย่ชิงทั้งสอง เห็นฉินเฉาตกลงมาด้วยความเร็วสูงในใจก็แตกตื่น“ฉินเฉา! จับฉันไว้!”เฟิงเสี่ยวรั่วก็เหมือนกับหยางลี่ ยื่นมือออกมาช่วยฉินเฉาฉินเฉาชำเลืองมองไปที่หญิงสาวที่กร้าว
