ต่อให้อยากจะทำ เขาก็ไม่มีสิทธิ์…“เสี่ยวจ้าว พอแล้ว กลับมา”ในตอนนี้เอง น˺าเสียงของชายแก่ก็ได้ทำลายความอึดอัดของเขา“ทุกคนล้วนเป็นคนหนุ่ม คงห้ามไม่ได้ที่จะไม่ให้เกิดการกระทบกระทั่ง” หลี่เต๋อหวังเดินเข้ามา พร้อมกับยิ้มอย่างเมตตา“ฉะนั้นการกระทบกระทั่งกันคงต้องมีบ้าง แต่เรื่องในครั้งนี้ ฉันขอให้จบเพียงเท่านี้ ศัตรูกำลังจ้องมองเราอยู่ ถ้าพวกเราไม่เป็นน˺าหนึ่งใจเดียวกัน คงได้แต่รอรับการจัดการฝ่ายเดียว ฉันได้ส่งคำขอไปแล้ว อีกไม่นานจะมีทหารอีกมาก มาคุ้มกันเรา ขอให้ทุกคนอดทน เก็บพลังไว้เพื่อทำงานนี้ ตกลงนะ? ฉัน หลี่เต๋อหวัง ในฐานะตัวแทนของประเทศขอขอร้องทุกคน”ในเมื่อรัฐมนตรีพูดอย่างนี้ พวกทหารและเหล่าการ์ดก็ได้แต่จำนนเท่านั้นนายทหารมีทางลงให้แล้ว ฉะนั้นเขาจึงใช้สถานการณ์นี้กลับลงมาโดยที่ไม่ให้เสียหน้า เขามองไปที่ฉินเฉา จากนั้นก็ปล่อยเย่ชิง จากนั้นก็เดินกลับเขากองทัพของเขาไปเย่ชิงมองไปที่ฉินเฉา ไม่พูดอะไร จากนั้นก็นำเฟิงเสี่ยวรั่วเดินกลับค่ายของพวกเขา“คือ…”เฟิงเสี่ยวรั่วพลันหันหัวกลับมา มองมาที่ฉินเฉาแล้วพูดว่า“ขอบคุณนะ…”“ไม่เป็นไร” ฉินเฉามองไปที่เจ้าหญิงผู้เอาแต่ใจ แล้วพูดว่า “ฉันแค่ไม่อยากเห็นเธอคุกเข่าเท่านั้นเอง”จากนั้น เขาก็หมุนตัว เดินกลับไปที่รถของตัวเอง“พี่ฉินช่างทรงอำนาจจริง ๆ !”ชูซานกล่าวชม แล้วพูดว่า “ครั้งนี้ ทำให้พวกวีนัสอยากจะอาละวาดก็อาละวาดไม่ออก”“ชูซาน” ฉินเฉาตบไหล่เขา “การต่อส
