ู้ไม่ใช่เรื่องดี”“พี่ฉิน…”หยางลี่ก็เข้าร่วมขบวน แต่ท่าทางลำบากใจ พูดกับฉินเฉาว่า “พี่ฉินผู้อื่นจบงานนี้แล้ว ต้องกลับไปโรงเรียน ถ้าพี่มีเวลา มาหาฉันที่โรงเรียนพยาบาลประจำจังหวัดได้มั้ย?”“ฉันไม่ได้อยู่เมืองนี้” ฉินเฉาปวดหัวอย่างมาก อยากจะไล่สาวน้อยนางนี้ไปไกล ๆ “ฉันอาศัยอยู่เมืองซู่หนาน”“ใช่แล้ว นั่นแหละ!”สาวน้อยกอดแขนฉินเฉา พร้อมกับตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น “พี่ฉินไม่รู้เหรอ? โรงเรียนพยาบาลประจำจังหวัดอยู่ในเมืองซู่หนาน!”ฉินเฉาพยายามดึงแขนออก แต่ก็ต้องเบ้ปาก เพราะว่าเธอกอดแน่นเกินไป ทำให้หน้าอกที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ของเธอ นาบกับแขนของเขาทำให้ฉินเฉาต้องอดกลั้น ข่มอารมณ์เอาไว้ชูซานหัวไว รีบหลบออกจากรถอย่างเนียน ๆแต่มีคนที่หัวไม่ไวอยู่คนหนึ่ง เธอนั่งอยู่หลังรถ กำลังกินแฮมเบิร์กเข้าไปทีละคำอย่างช้า ๆ“อย่าใกล้ชิดกันเกินไปนัก มันง่ายที่จะกระหายขึ้นมา”ชีเปิดหน้ากากขึ้นนิดหน่อย พอให้เห็นปากน้อย ๆ ของเธอ กำลังกินอาหารกลางวันอยู่“เอิ่ม…”ฉินเฉาพูดไม่ออก เขาดึงแขนออกจากมือของหยางลี่ แต่ว่าเธอกอดแน่นเกินไป เขาได้แต่ยอมแพ้ เพราะว่าเขาไม่อาจสะบัดแขนเหวี่ยงหยางลี่ลงจากรถได้“นางบำเรอศพกินอาหารได้ด้วยเหรอ?”“ทำไมจะกินไม่ได้?”ชีกัดไก่ทอดเข้าไปอีกคำ “แม้ว่านางบำเรอศพจะไม่มีวิญญาณ แต่ก็มีระบบย่อยอาหารอยู่”“นี่…”หยางลี่ที่ได้ฟัง ไม่เข้าใจ นางบำเรอศพอะไร คนของสาขาที่เจ็ด 7นี้ พูดอะไรแปลก ๆ ?“จะว่าไปแล้วนายยังไม่ไ
