มัดของอู่เจินฉีที่ต่อยลงมาบนหน้าอกของเขาแล้วถามขึ้น“กะ แก…” มุมปากของอู่เจินฉีกระตุก เพราะตอนนี้เขาเจ็บจนตัวสั่น หมัดนี้ทำอะไรฝั่งตรงข้ามไม่ได้ กลับกันกระดูกแขนของเขากลับแตกเป็นชิ้น ๆ“เพลงหมัดที่นี่ดี แต่พอนายเรียน ช่างเสียของจริง ๆ ”ฉินเฉาพูด ขณะที่ยื่นมือออกมาจากกระเป๋า จับเข้าที่หมัดอีกข้างของอู่เจินฉีแล้วบีบเบา ๆกร๊อบ!เสียงกระดูกหักดังลั่น พร้อม ๆ กับเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของอู่เจินฉี ทำให้คนรอบ ๆ ต่างพากันตกใจ“ฉันทำลายหมัดทั้งสองของนาย หลังจากนั้นนายก็จะใช้วิชาหมัดนี้ไม่ได้อีก”ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของทุกคน อู่เจินฉีค่อย ๆ คุกเข่าลงกับพื้นแต่ฉินเฉากลับยังไม่จบ คนที่กล้าลงมือกับพี่น้องของเขา เขาไม่มีทางจบแค่นี้แน่“ไสหัวไป!”ฉะนั้น เขาจึงเตะเข้าที่หน้าอกของอู่เจินฉีผลั๊วะ!ร่างใหญ่ ๆ ของอู่เจินฉีราวกับลูกขนไก่ที่ถูกตีออกไป บินเป็นเกลียวลอยไปไกลกว่าสิบเมตร สุดท้ายก็ชนเข้ากับ SUV ของบริษัทดาวทองจึงได้หยุดลงส่วนคนนั้น หมดสติไปพร้อมกับหมัดทั้งสองข้างที่บวมเป่งน่ากลัว“เสี่ยวฉี!”เฟิงเสี่ยวรั่วรีบวิ่งเข้าไป ตรวจดูอาการบาดเจ็บของอู่เจินฉี“เพื่อน นายไม่คิดว่าทำเกินไปหน่อยเหรอ?”เย่ชิงขมวดคิ้วกำหมัดแน่น มองไปที่ฉินเฉาอย่างเย็นชา“น่าอับอายจริง ๆ ” ฉินเฉายักไหล่ “ในเมื่อนายไม่มีความสามารถจัดการพี่น้องของนาย ฉันก็ไม่สามารถควบคุมแรงของฉันได้เหมือนกัน”“รนหาที่ตาย…”“แก้แค้นให้พี่น้องเสี่ยวฉี!”
