นตามไปด้านข้าง คอยดูแลแฟนหมาด ๆ ของเธอ“กระจอก”อู่เจินฉีถ่มน˺าลายลงพื้น พร้อมกับชูนิ้วกลางไปทางที่เล่ยจื่อจากไปชูซานขมวดคิ้ว เดินออกไป แต่ก็ถูกฉินเฉายื่นมือมาขวาง หยุดเขาไว้ฝ่ายตรงข้ามมีความเชี่ยวชาญวิชาประจำตระกูล ต่อให้เป็นชูซานที่เมื่อก่อนเป็นทหารพิเศษ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา“เห็นหรือยัง! เห็นหรือยัง!” อู่เจินฉีร้องออกมาอย่างมีความสุข“คนของโล่สีฟ้า ก็แค่กลุ่มสวะกลุ่มหนึ่ง! ฉินเฉา แกถอนตัวกลับไปซะบริษัทโล่สีฟ้าของพวกแก มันก็แค่ขยะ!”“ฉันคิดจะแก้ปัญหานี้อย่างสงบ”ฉินเฉาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เดินออกไปสองก้าว ยืนอยู่กลางวง “แต่ดูท่า คงจะเป็นไปไม่ได้ บริษัทวีนัสของพวกแก ช่างหน้าไม่อายจริง ๆ ”“ แกพูดถึงใครกัน!”สีหน้าของอู่เจินสีพลันกลายเป็นดุร้ายกว่าเดิม“ใครที่หน้าไม่อาย นายรู้ดีอยู่แล้ว”ฉินเฉาพูด พร้อมกับหยิบบุหรี่มวนใหม่ออกมาจุดสูบอย่างช้าๆ “นายว่างั้นมั้ย เย่ชิง?”“ไอ้คางคกขึ้นวอ!”อู่เจินฉีเมื่อได้ยินว่าฉินเฉาคนนี้ กล้าด่าแม้กระทั่งหัวหน้าของเขาทันใดนั้นก็โมโห วิ่งเข้าใส่ฉินเฉาตรงหน้าทันทีขณะเดียวกัน เขาก็ตั้งหมัดซ้ายไว้ที่เอว พร้อมกับต่อยเข้าที่หน้าอกของฉินเฉาอย่างแรง“อ๊า!” หยางลี่ร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวผลัวะ!เสื้อของฉินเฉาสั่นเบา ๆส่วนตัวคนสวม กลับไม่เป็นอะไร ยังคงพ่นควันออกมาเป็นวงอย่างสบาย“หมัดเป่งเฉวียน?” ฉินเฉายืนเฉย ราวกับคนที่ถูกต่อยไม่ใช่เขา แต่เป็นคนอื่น เขามองไปที่ห
